vrijdag 7 februari 2025
uit het schriftje
als het hard waait of stormt, verplaatst dat stormachtige zich ook naar je eigen binnenste, je gevoelens beginnen gelykaardig te sidderen. hoe lamentabel dan, wanneer de slakende boomtakken in de wind zich niet in de voluptueuze natuur weten, maar aan een schrale, enkelvoudige dunne boomstam in het midden van een grauwe, doffe zogenaamde sociale woonwyk in byvoorbeeld antwerpengrad. by mooi weêr is een stads-boom minder triestig dan wanneer het stormt.
vreemd dat dieren gewoon uit smerige, modderige plassen kunnen drinken... vermoedelyk konden wy dat zelf vele duizenden jaren geleden ook...
mollie vroeg:"wat voor iemand was eigenlyk de vorige eigenaar van ons huis?"
kik:"tja... dat was, eigenlyk, een beetje een rotzak..."
mollie:"en - waarom is die verhuisd?"
kik:"dat weet ik niet precies..."
mollie:"waarschynlyk omdat ondertussen iedereen al te weten was gekomen, dàt 'ie een rotzak was."
state of being, 7 februari 2025
twee uur snachts. even wakker gekomen uit een bende koortsdromen. ik slaap feitelyk al de hele dag. de pynstillers en de antibiotoca zyn over hun meltingpoint heen. rond vyf uur in de namiddag kwam mollie thuis, tezamen met een vriendin - echter: ik herkende myn eigen dochter niet meteen, ik dacht dat ze een vriendin van mollie was; doordat haar kapsel nieuw is, maar vast ook als een nevenwerking van die medicatie... zelfs nog terwyl ik bezig was met "hallo" te zeggen, toen ze recht tegenover me stond, besefte ik niet dat het mollie was. kei akelig...
ik wil die abcessen laten worden uitgeprikt - phaedra zei gisteren: "doe dat toch zelf." (jan zei: "phaedra heeft zelfs al eens haar eigen tand uitgetrokken...") alles op het internet zegt dat je absoluut niet zelf je abcessen mag openbreken, maar de huisdocter stuurde me naar de spoed, en op de spoed zeiden ze dat ik daarvoor een afspaak moest maken. ("spoed - afspraak maken" - - zeer weird...)
dus hier lig ik...
het creperen gaat voort...
echter, heb geen meêly, en bel my ook maar niet om me te vragen hoe het ermeê staat; want altyd diezelfde uitleg is ook vervelend.
die oorpynen twee jaar geleden, was veel, veel erger nog... dus ça va...
zal nu maar doorgaan met die rare nachtmerries in myn slaap...
donderdag 6 februari 2025
waar was je te woensdag
charlotte vandenbroeck in actie
in "nawoord"
in barzoen, de warande
een bomvolle zaal, en dat voor een literair programma...
ad valvas
nog steeds die vreselijke abcessen en die tandpyn. dwz: ik heb geen pyn, niet echt, maar in plaats daarvan ben ik wel helemaal murw van de pynstillers. toch ben ik, against all odds, gaan spelen op "nawoord", in de warande; was zelfs de beste editie van nawoord ever!...
dus: ook dàt heb ik overleefd - maar: nu is het even genoeg geweest, nu moet ik écht even gaan liggen...
woensdag 5 februari 2025
BLOG OP WOENSDAG
ergste tandpyn aller tyden,
dat leek wel alsof myn kaak was gebroken
- maar toch lekker de hele show doorgespeeld -
en zelfs niemand die er iéts van heeft gemerkt.
nu liggen...
alles komt goed...
chalender
te woensdag, 5 februari, presenteer ik het litteraire fêstivalletje "nawoord" in barzoen, in de warande, turnhout.
met oa Charlotte Van den Broeck, Joke Prinsen, Bregje Iding, Roosje Pertz, Kibi Puati Nelen en Annemarie Brijder.
maandag 3 februari 2025
ad valvas
echter, de legendarische dinsdagclub staat voor de deur - en dààr zal ik dit alles ruimschoots goedmaken; met een spectaculaire voorstelling, geruggensteund door een fenomenaal programma... wat dat betreft, weet ik my in topvorm !!
state of being, 3 februari 2025
goed uitgeslapen. de tandpyn is in aanzienlyke heftigheid teruggekeerd - doch: pas op 12 februari heeft de tandarts een plekje voor me vry.
dju...
de pynstillers werken niet goed - maar vanmorgen, aldus, toch wél; tezamen met een soort viper tegen de slym-ontwikkelingen; dus vanmorgen voelde ik my, zo liggende, erg goéd; eindelyk eventjes fysieke rust.
snachts was ik zonder overdryven letterlyk dertig keer per uur aan het wakkerschrikken geweest; telkens wanneer ik byna insliep, moest ik, na een stokkende adem, naar lucht snakken, télkens weêr. inderdaad: ook hiermeê moet ik naar de doctor - maar: ik moet eerst die tandpyn van de baan hebben...
smiddags op de fiets nog vlug kabeltjes naar serge gaan brengen, die vandaag myn presentatie ging overnemen in het "salon op zondag" in de wolstraat.
dan reed ik naar de minard, te gent; een eenvoudige rit, aangezien het een zondag was; gewoon in één rechte lyn tot daarginds, aan de voordeur - tévens omdat dit nu, goed nagerekend, op twee jaar tyds exact de tiende keer was dat ik daar speelde - ik heb er ineens een abonnement, precies...
het optreden verliep best goed (zynde een lezing over edgar allan poe, de americaanse maniak-schryver, 1809-1849)- echter, ziehier, beste lezers en vele fans: ik kwam op, ik sprak het publiek toe, ik begon nét op dreef te komen, dus helemaal aan het begin van de voorstelling - en toen gilde er iemand de zaal: is er een doctor in de zaal??
vyf seconden lang, lezers, scheen het my toe dat er, onwillekeurig, iemand een grapje maakte, als een repliek op iets dat ik zonet zou hebben verkondigd - doch meteen daarna zagen we de bittere ernst - inderdaad: een oude, nobele mens, die daar zat, kreeg daar en toen, middenin de zaal, een acute hartstilstand cadeau...
uit eerbied voor ook zyn vrouw en zyn dochter die hem vergezelden, kan ik er weinig over vertellen; een ehbo'er in de zaal deed zyn best, pompen en pompen; na een lang kwartier totale stress daagden er ambulanciers op, nog meer pompen, elektroshocks, nog méér pompen. duurde zeer lang. omdat ik vooraan stond omdat ik aan het presenteren was geweest, kwam die vrouw uitgerekend op myn schouders even huilen - maak ik dit ook weêr meê. op den duur evacueerden we de zaal; "gaan jullie, in goede, bedaarde en stilzwygende orde, naar de foyer achteraan; binnen een halfuur zullen we zien hoe de toestand is, en hoe dit verderloopt."
hoe het met die brave mens is afgelopen, is niet helder. op de lange duur werd hy naar buiten gedragen, hy ademde toen wel, naar het schynt...
de organisatie en johan schenen, vernam ik, liefst niét meer te willen spelen - maar zelf drong ik er juist op aan om toch wél te spelen, werkelyk in myn eentje dat idee helemaal doorgedrukt. we vonden wel een bekwame toonaard, zodat het zeker niet oneerbiedig was. maar er waren mensen helemaal uit amsterdam overgekomen, en trouwens zelf moest ik om 19u nog elders in gent wezen; daar vier uur lang rondhangen zonder zelfs eerst te hebben gespeeld, dat trok my absoluut niet aan.
inderdaad, na alles, savonds, op prospectie geweest naar een parochiezaal aan het sint-pietersstation (de "pauluszaal"); mooie zaal ook, maar we zullen wel zien, niets overhaasts... wellicht bedoelen ze met "paulus" de apôstel-brievenschryver, en die kan ik niet goed uitstaan.
dààrna zelfs nog, lezers, naar zaal "de kring" gereden, aan de andere kant van gent, meer specifiek om aan de beroemde bettie barock, die daar toevallig toefde, voor een eigen voorstelling, affiches te gaan overhandigen, dwz affiches voor het "salon in brugge".
de straten savonds yskoud en onguur, totaal onherbergzaam...
thuis rond tien uur savonds. nog net myn kinderen gezien. rocco james conan met een vr-bril, rechtopstaand om zich heen grypend...
rocco heeft opeens, van de ene dag op de andere, een veel zwaardere stem gekregen, en is voorst - niet in de slechte zin van het woord!,- in omgang in zekere zin meer "stug" dan ik van hem gewend ben. die is echt serieus aan het transformeren weêral...
nu moet ik gaan liggen, overmand door tandpyn.
nu moet ik gaan liggen, overmand door tandpyn.
-end
recht uit italië, high class rockabilly...
zaterdag 1 februari 2025
dakkan / dakkanni
 |
| "the black hole" van disney gezien door jack kirby !! |
dakkanni: dwars door een black hole heen reizen.
alternatieve feiten
1. in de scène waarin marlon brando in de rol van vito corleone, in "the godfather" een kat zit te aaien, bleek de kat in praktyk zo luid te spinnen, dat gehele stukken dialoog nadien gedubd moesten worden.
2. ook de bergleeuw, de lynx, de caracal en de cheetah kan spinnen.
3. de caracal is een kat-achtige met zéér puntige oren, zie photo hieronder. hy slaapt in rotsen en holle bomen, maar vaak ook in het verlaten hol van een aardvarken.
4. het kortverhaal "het hol" van franz kafka gaat over een das-achtig dier dat zich, voor zyn veiligheid, een hol vol pleinen en gangen heeft gegraven, als een fort, maar dat zich daarbinnen toch alsmaar meer angstig weet worden, zowel voor een zich ingedachte vyand van buitenaf, als voor een vyand van binnenin - temeer van zodra er een sissende geluid weêrklinkt, dat alsmaar niet meer weggaat.
5. volgens criticus joris note voel je in deze tekst tegelyk ook, dat dit das-achtige wezen juist verlangt naar een confrontatie.
6. als romancier debuteerde note pas op zyn 43e, met de roman "de tinnen soldaat", uit 1992, waarin terloops flink wat verwyzingen naar gerard walschap en arthur van schendel.
7. romans rond superman zyn geen nieuwigheid; in 1942 verscheen al het leesboek "the adventures of superman", wel met veel illustraties, zelfs van de hand van de originele joe shuster...
8. mario puzo, de schryver van het boek "the godfather", was tevens co-auteur van "superman - the movie".
dit was: godfather - spinnen; spinnen - caracal; caracal - hol; hol - kafka; kafka - note; note - roman; roman - superman; superman - godfather.
 |
| de caracal, met spitse oren... |
blogologie
inderdaad, vrienden: het is een waarheid, nu eenmaal, dat ik, al zeker de laatste tyd, zeer fel aan het "reposten" ben. altyd is er ook wel ten allerminste één ding gloednief op deze blog - de affiches dan nog niet meêgerekend;- namelyk: de "state of being" - plus, als ik nog eens gedroomd heb, dan ook de rubriek "dreamer". doch veel andere dingen pluk ik, sommige dagen meer systematisch dan ooit, uit de blog-items van één van myn vele, verre verledens (ik blog nu reeds 19 jaar lang strikt dagelyks...)
niet noodzakelyk is dit veelvuldige "reposten" een failliet voor deze blog, maar wel juist een drâstisch tegendeel daarvan; de bedoeling van deze blog er in de eerste plaats natuurlyk uit bestaande, dat ik myn eigen zou amuseren. en dat reposten gebeurt veel minder, vrienden, vanuit het basale streven, dag na dag, "toch maar iéts weêr op deze blog te hebben staan" - dan wel, véél meer, vanuit het plezier dat ik ervaar, telkens weder, by het terugscrollen doorheen die vele, lang weêr vervlogen jaren aan deze pc. als blogger ga je altyd maar vooruit - en, zoals hard als ik ga, immer zonder de gelegenheid, by tyd en wyle minstens, terug te blikken. doch by dat reposten kan dat toch wel. tyd nemen, om die ooit zo naarstig gefreubelde stukjes van myn hand, aandachtig nog eens op te boenen.
veel van die dingen die ik terugzie, herinnerde ik my niet meer echt. dus ik redeneer: als ikzélf dit vergeten ben, hoewel ik er ooit, zeven jaar geleden, een uur lang voor aan het schryven ben geweest - wat zal de lezer zich er dan nog van herinneren; die er, diezelfde zeven jaren terug, gedurende één minuut, eventueel, eens één keer zyn blik op wierp?
(hoewel dat laatste vaak schrikbarend ànders uitvalt. één afleverinkje van "onderschat / overschat" na tien jaar nog eens hernomen - en vyf, zes mensen mailen my: "hey - die hébben we al eens gehad!!...
uit het schriftje.
ik ben het ermeê eens dat "gezond verstand" een zeer gebrekkig begrip is. de term wordt ook altyd juist pasmunt in tyden van crisis; alsof daar dan ergens, onder alle mogelyke disputen, wel nog één harde, gemeenschapplyke bodem zou bestaan, om op terug te vallen. je moet maar één halve minuut door je raam kyken om te zien waarom "gezond verstand" een totale fictie is.
"gezond verstand" is in de filosophie een term van aristoteles, maar in de politiek werd "gezond verstand" geheractiveerd door thomas paine, aanspoorder van de americaanse én daarna de europese revolutie. voorts was die paine een goeie vriend van de moeder van de schryfster van "frankenstein" (ze hadden dezelfde uitgever...)
afterLink
de beelden zyn prachtig en de handelingen zyn niet slecht maar de soundtrack maakt na twee minuten al dat je zelf vrywillig naar een gekkenhuis belt.
dakkan / dakkanni
dakkanni: die enorme door mekaâr lopende menigte op de meir vandaag
onderschat / overschat
overschat: de invloed van sport op levensduur.
naar waarde geschat: de medicinale kracht van hasjiesj op lokale pynpunten.
alternatieve feiten
1. de hulk geraakte niet echt vanzelf gelanceerd. zyn eerste solo-reeks als stripfiguur, in 1963, werd zelfs na zes weken paniekerig gecanceld. spider-man en iron man begonnen rond dezelfde tyd, met veel minder trouble.
2. een naar myn oordeel nefaste, maar in de sequels natuurlyk nooit meer terug te draaien verhaallyn in de hulk, is het gegeven dat de hulk op een ogenblik naar de planeet "sakaar" wordt ontvoerd, waarna het stedelyke decor en/of de woestynen-met-tanks op de achtergrond, voor altyd besmet geraakten door beelden van "hulk-in-space", waar hy naar myn oordeel niets verloren is.
3. de planeet "sakaar", op zich reeds een zeer slechte naam, komt ook voor in de film "thor - ragnarok". in deze film doet de hulk als bruce banner op een ogenblik de broek van tony stark aan, zelfs zeggende:"leuk, zo'n lekker strakke broek!" wanneer hy nadien in de hulk verandert, scheuren al zyn kleêren - maar die broek blyft hem om het lyf zitten. in de strips wordt die aldoor passende broek van de hulk uitgelegd door het idee dat bruce banner, met vooruitziende blik, speciale, zeer hard stretchende broeken draagt, maar in de film is het een mistake, tenzy je wil geloven dat ironman er altyd rekening meê houdt dat ooit op 'n keer de hulk zyn broek zou lenen...
4. nog zo'n legendarische film-mistake; in "titanic" zegt de hoofdrol jack met veel gevoel dat hy wel eens ging vissen in lake wissota; maar: dit meer kwam pas te bestaan in 1917, terwyl de titanic zonk in 1912.
5. aan het bouwen van de titanic gingen door een arbeidsongeval reeds twee mensen dood. om het anker van de titanic aan boord te dragen, waren twintig paarden nodig. het interieur van de titanic was op veel plaatsen een imitatie van de het ritz hôtel in london.
6. het ritz hôtel bevindt zich op piccadilly, london, in welke straat in 1813 lord byron woonachtig was.
7. in het restaurant "the fork" in benavente, spanje, is er een menukaart met daarop een meer-gangen-gerecht genaamd "menu lord byron", en dat, behalve een "ensalada lord byron" tevens een "hamburgues ironman" behelst.
8. dit was: ironman - hulk; hulk - sakaar; sakaar - mistake; mistake - titanic; titanic - ritz; ritz - piccadilly; piccadilly - ironman.
 |
| ritz, piccadilly, london |
interludium
raskar kapak,
die we kenden van kuifje,
was in de 19e eeuw reeds gekend
door (c) Edmond Dulac
uit het schriftje
niet erg veel kunnen, door onhandigheid, en gebrekkig zyn van begrip, door simpele domheid, kan een mens ook wel erg veel vryheid bezorgen. toen ik geen auto kon ryden, moest ik nooit iemand ergens gaan ophalen. een mens zit verwikkeld in een permanente, tragische stryd met de tezamenleving; aldoor wil iedereen vanalles van hem gedaan krygen; "vul dit formulier in!" "maak hiervan een samenvatting!" "verwyder dat computer-virus!" en dan dit, terwyl je alleen maar op 'n bankje in de zon wil zitten. dan komt het toch handig uit om altoos naar waarheid te stamelen:"ik kan dat niet... ik snap dat niet... ik weet niet hoe dat moet..."
dreamer
ik was aan het auto ryden, ik moest onderhand remmen; er was onder myn voeten wel een rem, maar die kon alleen maar in verregaande mate àfremmen, maar niet écht remmen; ik vertrààgde dus wel, maar stoppen was onmogelyk - in dit verkeer uiteraard een vreselyke nachtmerrie...
(duidelyk een herbeleving van een trauma van vorige maand, toen ik maar nét op tyd kon stoppen voor een totààl onverwacht opduikende fietser vlàk voor my in het midden van het donker.)
Abonneren op:
Posts (Atom)
