zondag 8 januari 2012


ik weet niet of jullie dat beseffen, maar ik schryf al ééuwenlang iedere week een nonsens-column voor WeekUp Magazine, zoals dit hieronder.


zie ook: http://www.weekup.be/vitalski/deze-week/




ALTIJD MAAR NIEUW

Precies twee maanden en een half geleden ging de legendarische langspeelfilm van Steven Spielberg in première, naar men voorspelde zijn meest ontroerende familiedrama sinds het afscheid van E.T. En pas op: E.T. draag ik hoog in het vaandel. Wisten jullie overigens wat de ware voornaam is van E.T.? Inderdaad, goed geraden: met zijn voornaam heet dat figuur dus "Jodela." Wat wel geflipt is, want als ze aan E.T. bij de burgerlijke stand zijn naam vragen, dan moet die dus oprecht antwoorden;"Jodela E.T." En daarvoor dreigt die dan het land te worden uitgezet wegens smaad, laster en blasfemie, terwijl hij er zelf ook niet aan kan doen. Maar goed, bij Kuifje is dat allemaal geen probleem, bij ons hééft hij geen voornaam, alleen maar een achternaam, namelijk "Kuifje", en in Amerika is zijn voornaam Tin en zijn achternaam opnieuw Tin, zij het wel niet tweemaal op dezelfde manier uitgesproken.

Nu goed, 13 november 2011 ging Tin Tin zodus in première. Ik was natuurlijk, net als iedereen, razend nieuwsgierig. Niét omdat het product in 3D werd gemaakt, want die hype heb ik niet begrepen. Als je iets in 3D wil zien, moet je gewoon door het raam kijken, en als je er liefst nog voor betaalt ook, dan kan je naar het theater. Ik hou van cinema, juist omdàt het zo plat is, dwz zo vlak op het doek, zodat je je éindelijk eens niét aangevallen hoeft te voelen. Wel was ik benieuwd omdat ik ooit nog met Kapitein Haddock in de klas heb gezeten, namelijk in de anti-alcoholiekersklas, en ik wou nu wel eens kijken hoe hij het maakte. Helaas, de rage was er mij rond de tijd van de première ietsje teveel aan, je kon geen naftstation benaderen of je kreeg de tassen koffie met daarop Kuifje en de chewing gum met daarop Bobbie naar je hoofd geslingerd. Ik dacht: ik zal even wachten tot die hysterie voorbij is.

Al doende: vorige week leek mij de tijd helemaal rijp. Ik begaf mij door weer en wind te voet naar de UGC. Helaas: Kuifje speelde daar niet meer. Ik rende op mijn basketters door hagel- en bliksembuien tot aan Metropolis. Jammer genoeg: ook hier was Kuifje weer van het affiche verdwenen. En ook in het Kursaal van Hoboken, het Casino van Brasschaat, de filmclub van Kruibeke: helemaal nergens in gans Vlaanderen kan je vandaag nog naar Kuifje gaan kijken. Is dat niet erg? Is dat geen ramp? Eerst wordt je er werkelijk langs àlle kanten mee doodgeslagen, als zou het gaan om dé revelatie van het nieuwe millennium. Maar nu is het alles alweer "Puss'n Boots", "Happy Feet 2" en "A Dangerous Method" wat de klok slaat. Altijd maar nieuw, nieuw, nieuw en nieuw! Ik doe niet meer mee, ik ga naar een DVD van "Angelique" kijken, ben ik bang...

Geen opmerkingen: