myn boekenkast terug in orde... is een werk van drie dagen geweest... inmiddels begryp ik daaren-boven dat ik gisteren, by het aanlengen van deze blog, wat té voortvarend was, bewerende dat, zoals ik het zei, de vlaamse letterkunde per defintie "seksloos" zou zyn. zeker als we vlaanderen en nederland mogen tezamendenken, als "nederlandstalige litteratuur", doen er zich merkwaardige dingen voor, zeer aangenaam... we hebben weinig renaissance-auteurs, maar onze middeleeuwen deden het echt steengoed (reinaert de vos...) we hebben geen oud-moderne monumenten zoals goethe of chateaubriand of (zyn tyd zéér ver vooruit) swift, doch ziedaar het hypostatische ego van multatuli, een dostojevski waardig, alsook de vleesgeworden virtuositeit van de levenslang melancholisch vibrerende guido gezelle. ook nog van die eeuw, gedenken we de zogeheten "tachtigers" , met vooral frederik van eeden, maar ook met jacques perk, willem witsen - en zelfs met willem kloos, zy het die laatste slechts enkel als, warempel, gastheer van verlaine toen die op bezoek kwam in amsterdam (in 1892). in de vorige eeuw was gerard reve toch echt wel zo tydloos als een borges, jan arends net zo indringend als pakweg t.s. eliot. jmh berckmans heeft ook hard zyn best gedaan - syntaxis tot op het bot gekapt. en vandaag lezen we "het verdriet van turnhout" van robertus baeken, "ik slaap als een croissant" van vitalski, "memoires van een rose stofzuiger" van steven grietens, het meesterwerk "wy" van jeroen olyslaegers, het adembenemende "kruisweg" van diane broeckhoven en de essays van benno barnard...
en zie, helemaal vanboven: de kapellekensbaan...
maar, het diene gezegd: meer nog dan in andere naties, zoveel is helder, zyn alle bovenvermelde figuren tot bloei gekomen niet dankzy of met de hulp van, doch eerder juist in weêrwil van het gouvernement.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten