state of mollie - 4/5 januari 2012

net als gisteren helemaal naar leuven gereden, namelyk omdat myn ma by haar pa, opa grizzlie, haar gsm was vergeten. net als gisteren kwam ook tante sara langs, doch ànders dan gisteren was er gèèn chocomousse meer - ze wilden me doen geloven dat die gisteren na myn vertrek ondersteboven tegen het tapyt zou zyn gekanteld. die mousse at ik gisteren voor de eerste keer in myn leven, ik was sceptisch by de eerste beet, om een junk te heten vanaf de tweede. zelfs at ik algauw met twee lepels tegelyk.

toen we weêr thuiskwamen (een uur geslapen in de auto, de vlaamse architectuur langs de wegen lykt toch nergens naar), moest myn pa naar het stort. op zo'n ogenblik zet ik hem evenwel expres onder druk, meer bepaald op twee manieren: eerst lach ik hem met zo'n krankzinnig vreugdevol enthousiasme toe dat hy trilt op zyn voeten (je ziet dan ook dadelyk dat hy zoiets niet gewend is, dat hy al meer slaag heeft gekregen in zyn leven dan complimenten) en daarna, als hy zyn lange jas aandoet om weg te vluchten, kyk ik hem zo verbysterd teleurgesteld aan in zyn twee ogen, dat hy toch nog een kwartier blyft - het stort gaat om vyf uur dicht, en toch: om halfvyf zat ik nog op zyn schoot.

    de rest was de usual stuff. veel gelezen, veel met vooral het pluchen paard opgetrokken. de hele dag liggen roepen en lachen eigenlyk. dat paard is echt goed. enfin, het heeft my in ieder geval nog nooit verraden en het zegt ook nooit vreemde dingen, waar ik het dan oneens meê zou moeten zyn.

    er is sprake van, ook weêr volgens het pluchen paard, dat we met pasen naar tenerife zouden reizen, maar ze dat ze my niet in een vliegtuig durven te zetten voor een vlucht van vier uurs. gelukkig maar, wat zyn we ook verloren ginder? en ze neuken het huis,- het paard zegt het ook -, met de grond gelyk voor nog een tweede baby, maar dat kunnen ze op hun buik schryven: ik heb een veto gesteld en in deze ben ik onkreukbaar.

    ik kan niet slapen, het waait te hard. ik ben nu ook zelf naar die filmpjes van roger scruton op youtube aan het kyken, die myn pa daarstraks aan het bezien was. in orde wat die filosoof allemaal beweert - doch het zou verkeerd zyn om het hem na te zeggen. zyn waarheden, vind ik, zyn alleen maar relevant voor hemzelf.