de jeugd van victor glorieux

(deze tragische parlando voltrekt zich op de muziek van de trailer van "the places beyond the pines" (zie:"afterlink"), waarop je vanzelf erg langzaam en met veel nadruk gaat spreken...)








ik weet niet precies in wat jaar dat ik geboren ben
dus het is altyd raden naar myne leeftyd

maar toen ik voor den eerste keer in myn leven
een vakantie-job had
ik moet dan een jaar of veertien zyn geweest

was een kerst-vacantiejob,
was een yskoude winter, dus dan moet je dat maar eens
opzoeken in een of andere encyclopedie, een koude winter
toen dat ik een jaar of veertien moet zyn geweest

toen zyn m'n ouders
uiteen gegaan

ons vader was een complete loser
dus op zich was dat geen verrassing
maar aan de andere kant hadden we het ook wel niet
zien aankomen

omdat niemand van ons wist dat ons moeder
al een eeuwigheid lang
een verdoken relatie had
met een steenryke gast
met wie dat ze dan is gaan samenwonen op zyn landgoed
met een boomgaard,
een enorm groot huis

en ze namen myn zus meê
die was dan nog maar een jaar of zeven
en ze namen zelfs onze laslo meê
een duitsen herder
waar dat ik voor leefde

en ik was juist oud genoeg om te kiezen
dus ik mocht niet kiezen ik moest kiezen
tussen ons vader en ons moeder

gelyk als gezegd, ik vond ons vader maar een loser
die moest verhuizen naar een appartementje van
nog geen twintig vierkante meter
te benauwd voor een boekenkast

een verdieping met één klein venstertje in
het was er altyd ofwel yskoud ofwel kokend heet

en toch heb ik zonder lang te twyfelen gekozen
om by ons vader te blyven
ik zag ons moeder doodgraag
maar ik haatte die vent met wie ze was

en ik ben een mens van radicale beslissingen, ik heb
m'n moeder sindsdien
nooit niet meer gezien,

het laatste dat ik tegen ons moeder zei:
ik kies voor onze pa.

zelfs niet naar die haar begrafenis geweest
ik dacht daar kan ik dan ook niks gaan doen
want die komt niet meer terug.

normaal zoudt ge denken dat een vader u dan
liefdevol ontvangt, als hem hoort dat jy
voor hem hebt gekozen,

maar dat was absoluut niet het geval,
niet dat ik elke dag slaag kreeg
maar wel heel dikwyls,
vooral juist als ik niks had gedaan.

en achteraf - toén niet, maar achteraf
begreep ik dat dat kwam omdat die situatie voor ons vader
aanzienlyk vernederend was.

ons vader was een autoverkoper,
die verkocht van die deux chevaux
waar dat een tydlang de straten met stonden volgezaaid
die waren allemaal van hem

maar van den ene op den andere moment
waren die auto's niks meer waard
en dan is hem van auto-verkoper
moeten afzakken naar auto-banden-verkoper

maar die kreeg nooit meer iets verkocht
die verkocht helemaal niks
en op den duur had hem ook geen garage meer of niks
die had helemaal niks niet meer
en in die tyd kon je ook niet gaan doppen
dat is een uitvinding van vele later.

dus die had niks
dus die moést myn geld wel aanpakken
maar dat was dan voor hem
zeer onaangenaam.

kwam ik smorgens vroeg terug van het werk
zat hem aan de salontafel met een lege fles jenever
en dan gooiden-ik myn geld voor zyne neus op tafel
ik moest dat "afdragen"
dat vond ik ook logisch

ik vond dat normaal dat wat ik byeen verdiende
dat dat voor hem was

met afgryzen pakten-hem dat geld aan
hy had ook geen keuze
dan stak hem dat weg onder een stapel ouw gazetten

en dan zetten-hem zynen bril af en dan keek hem naar my
en dan zei hem:"vic,
nu voelt ge uw eigen een heel meneerke hé?"

en als ze nu nog tegen my zeggen:
"meneer glorieux"
dan doet dat zeer omdat ik dan nog altyd ons vader hoor
die tegen my zegt:"nu voelt ge uw eigen een heel meneerke."

ik wil dat, is éis dat: dat ze tegen my zeggen
"meneer glorieux",
want ik zyn meneer glorieux,
daarom ook dat ik àltyd een plastron draag,
ook als het buiten veertig graden is

toch doet dat altyd zeer aan myn hart
en aan myn longen
ik heb een heel eigenaardige ziekte
aan allebei myn longen.

en de reden waarom dat ik altyd gevochten heb
en blyven vechten ben

is omdat ons vader, toen dat hem nog leefde, 
me altyd zei: vic,
als ze u tegen de grond slagen,
niet blyven liggen,
altyd terug naar omhoog krabbelen
en als ge niet meer terug omhoog gekrabbeld geraakt
in ieder geval als ge dan op de grond ligt
en ge kunt niet meer anders
in ieder geval dan allebei uw ogen blyven openhouden
blyven uit uw doppen zien.

en als dat niet meer lukt
als ge blind zyt
als ge niks meer zie
want dat kan gebeuren
dat ge zo diep in de miserie zit
dat dat werkelyk is alsof dat ge blind zyt geslagen

dan in ieder geval uw vuisten,
allebei uw vuisten blyven ballen.

en als dat niet meer lukt
in ieder geval
blyven asemen.

en daarom ben ik dus een vechter.
van sterrenbeeld ben ik een vechter.

-... en toch zyn d'r momenten waarop dat ik denk
-normaal gezien pak ik hier niet meê uit
maar het is een heel erg speciale avond,
dat ik by m'n eigen denk, eigenlyk hé,
meneer glorieux
ge hebt wel vanalles willen doen hé
met uw leven
maar eigenlyk feitelyk...

soms voel ik m'n eigen gewoon een dikke mislukking.
ik heb veel dromen nagejaagd
en daar is er geen ene van uitgekomen
en de paar dromen dat ik toch ben blyven vasthouden
zyn in m'n handen veranderd
in afzichtelyke nachtmerries
waar dat ik niet meer uit wakker geraak.

- - - -

ik weet het, da's hevig.
het is een speciale avond.

het is vandaag
"72 jaar victor glorieux"

ik weet niet hoe oud dat ik ben
rond m'n veertigste ongeveer, zyn kik myne leeftyd vergeten
maar ik weet wel dat ik begin jaren zeventig
al een rybewys had
dus dat is een referentie

en met een paar vrienden hebben we afgesproken
dat ik vandaag
72 jaar zyn geworden.

(daarop volgt een volgende parlé, waarin wordt gesteld dat victor voor zyn verjaardag een erotisch avontuur moet meêmaken.  cfr tape "pa2" vanaf 7:49; hy is in principe geen vrouwengek maar het idee om nu toch een aantrekkelyke vrouw te veroveren is een symbool-stryd voor hem.)