toevoegsel
wat we vasthebben is die introductie:"de jeugd van victor glorieux"; dat loopt zo af: victor zegt eerst waarom hy een vechter is, maar daarna dat hy in wezen feitelyk een mislukkeling is. waarom bekent hy dat nu? "omdat dees een hele specialen avond is."
recap:"ik weet ni wanneer ik geboren zyn maar ik had begin jaren zeventig een rybewys, dat is een referentie, en samen met een hoop vrienden, de matieu, de morrie, de michel en de vivaldi mertens, hebben we afgesproken dat vandaag myne 59e verjaardag is." met de end-liner:"vandaag / gaat er iet gebeuren;// vandaag / gaan ik iets forceren."
wat nu nief is, is dat de monoloog over de cigaret nu als volgt wordt ingeleid; vanaf hier speelt die gehele sigaret-monoloog op de achtergrond de instrumentale versie van "don't you wish your girlfriend was hot like me";
HISTORISCH (= preludium "cigaret")
er zyn mensen die allerlei
historische gebeurtenissen meêmaken,
die byvoorbeeld kunnen zeggen: ik was
in het olympisch stadion van brazilië,
juist toen dat brazilië door duitsland wier afgedroogd
met zeven-één.
of mensen die byvoorbeeld kunnen zeggen:
ik was in londen -
den dag toen john lennon wier doodgeschoten.
en ik moet eerlyk zeggen:
dat soort belangryke dansen ben ik systematisch,
nolens volens, altyd ontsprongen;
de meeste gebeurtenissen die ik mocht getuigen, waren futiel,
de meeste personages die ik de hand heb mogen schudden,
zyn nu alweêr vergeten.
maar: één uitzondering:
vrydag de 27e september van het jaar 1985
ben ik voor een pakske cigaretten naar binnengelopen
in den delhaize van de gemeente eigenbrakel
juist op het moment
toen daar een tragische maar wel een historische overal plaatsgreep
van de bende van nyvel.
die overvak was juist twee minuten voorby
toen ik daar binnenliep.
langs die draaideur.
die kassierster, die d'r haar lag overhoop
die keek my aan met grote ogen
die hare mond hing open
die was compleet in shock
en aan m'n voeten
waar dat normaal de cigaretten liggen
drie
doden lyken, die nog bezig zyn met leêgbloeden.
wel, dien dag
27 september 1985,
zyn kik gestopt met smoren.
---------
CIGARET
(dan remake van wat kik gisteren al had:)
en toch
in al die jaren is er geen een minuut voorbijgegaan
zonder dat ik het gevoel had
van toch wel degelyk op het puntje te staan
van d'r nog eens ene op te steken
da bestaat niet dat ik
vroeg of laat sterf
zonder d'r tussen nu en da sterfbed
er nog eens eentje te hebben opgestoken
vooral omdat m'nen huisdokter,
dokter daes in de van straelenstraat naast het atheneum,
zegt
dat cigaretten smoren zelfs gezond is
als ge dat gestaag doet
dus ni op een of ander saai communiefeestje
ineens uit pure verveling twee pakskes cigaretten d'r doorjagen
op twee uur tyd,
dat wreekt zich eigen,
maar wel zeven dagen in de week
om de vyftig minuten stipt
zelfs 's nachts om de vyftig minuten stipt
één cigaretje;
als ge da gestààg doe, zegt m'nen dokter daes,
dan legde daarmeê een fond.
gerookt vlees blyft langer goed.
en van de morgend heb ik wel degelyk
met behulp van het gasfornuis
ni één maar twee cigaretten opgestoken -
nog ni gesmoord maar wel opgestoken -
(et cetera, zie gisteren; wegbranden tot in hunne filter; twee levens; met één leven voor uw werk zit gy in die telephoon en met een ander leven ligt gy voor uw congé ieverans in een assenbak.)
(dan, nadat hy zegt:"ik besefte nog juist op tyd: naar wie kan ik bellen? het is halfzes smorgens"; dan dees hier met een soort van plechtigheid, over zichzelf in derde persoon:)
er hangt een yskoude dreigende nevel tussen de takken
van de notenlarenlaan van hemiksem,
kletsnatte auto's staan als een sliert geparkeerd achter mekander
en de wereldberoemde victor glorieux, meneer glorieux,
gaat voor zyn 59e verjaardag
iet forceren.
- - - - - - - - -
BY DE MATIEU
(dan moet dat mymeren thuis in de ochtend dringend stoppen. "actie". byvoorbeeld op "lucero hold me close acoustic)
om elf uur in de voormiddag
heb ik den tram gepakt naar de breydelstraat
en heb ik aangebeld by de matieu
die my overdreven lang laat staan wachten in de motregen
terwyl hy goed genoeg weet dat we hadden afgesproken dak
om elf uren by hem ging langskomen
- het is vier na elf -
ik kom daar boven,
zyn voordeur staat open,
en vanuit zyn slaapkamer
zegt hem: ga maar zitten, ik kom direct.
en ik wil gaan zitten op een stoel.
want nu zal ik iets zeggen dat veel mensen
zal doen verschieten
maar ik zyn iemand
ik zit liever op een stoel als in een zetel.
(hier dan eerste stukje monoloog over "de zetel", zie een paar weken terug. wél nog niet dat verhaal over dat neefje by de zetel, vermits je hier de kans niet hebt voor een nief personage; je hangt hier nog vast aan die matieu namelyk.)
(na kortweg: een zetel ge weet ni wat ge daar aan hebt, ziet er zacht uit, in praktyk toch hard, acht knopen vier in uw gat vier in uwe rug; tussen de kussens brikets da niet marcheren.)
komt er nog is by dat ge in een zetel, zelfs in een voormiddag,
toch weêr terug in slaap kunt vallen
en dan de controle verliest over uw uiterlyk;
dus ik zit liever op een stoel
maar
by nader inzien, die stoelen van de matieu,
dat zyn d'r een stuk of drie of vier,
van boven tot beneden liggen die vol
met jassen, dozen cornflakes, frolic hondenbrokken,
melkbussen zo nog met acht tegeneen geplakt;
ge kunt ni op, ge kunt wel onder, maar ge kunt ni op die stoelen zitten.
en de matieu die daagt alsmaar ni op,
dus na zo elf, twaalf minuten te hebben rechtgestaan
in de deuropening van het gangeske naar die z'n woonkamer
zyn ik dan toch in die zetel gaan zitten.
en juist dan komt de matieu,
met helemaal geen kleren aan,
alleen van die geruite pantoffels en een schotelvod in z'n handen
naar binnen, zo vlak voor my te staan.
-----------
(dat verhaal waarby 'ie vertelt over hoe 'ie by zyn vriendin carla blukens eens één keer iets heeft willen forceren, moet worden de hoofdmoot van deze gehele eerste beweging; daarna kan het volgende ankerpunt worden een soort wraakneming op die carla blukens - door die, na al haar frigiditeiten, uit wraak te zullen gaan bedriegen. - "hoe" dat ziet 'ie concreet voor zich; "met wie" dat blyft een uit de voorstelling zelf weg-geprojecteerd droombeeld; waartegenover de voze realiteit van die twee of drie vrienden van hem, die hem vergezellen.)
wat nu actie met die matieu? vorm "monoloog" doorbreken, "spelen" dialoog, oké...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten