(de reden waarom ik ze hier wél toch noteer, is omdat ze voor myzelf dan meteen meer "dwingend" worden, reeds minder vryblyvend dan wanneer ik ze in m'n privé-schriftje liet binnen blyven... els crawls, het rendier en vaak ook de jowan petit lezen dees soms wel...)
WAT VOORAF GING
- om 11 uur smorgens komt victor glorieux op bezoek by zyn beste vriend matieu in de breydelstraat. terwyl tweedgenoemde aan het douchen is met beethoven op de radio, is victor glorieux gedwongen te gaan zitten in een zetel. daar overvalt hem opnief een mymering over zyn pa...
MYMERING IN ZETEL
onze pa zei: voor wie gaat ge kiezen,
voor my of voor ons ma?
en ik zei toen: ik gaan voor u kiezen op één voorwaarde,
namelyk op voorwaarde da ik ni meer naar het school moet.
ni meer naar het school?
wa ga gy dàn doen?
ik zeg
ik wil voortaan liekes zingen gelyk als elvis presley.
of gelyk as john lennon.
gelyk as john lennon!
hy zegt: da ga ons ma nooit goed vinden.
kzeg: het is daarom dak het aan u vraag.
en ik heb nog, zeg ik, een tweede voorwaarde,
ik gaan voor u kiezen - op voorwaarde da ik een brommer mag hebben.
voor wa moete gy een brommer hebben?
om naar myn optreden te ryden
als ik ooit ergens een optreden loskryg
om te gaan zingen ergens.
da ga ons ma nooit goe vinden!
-ik zeg, het is daarom dak het aan u vraag.
ons vader zet zyn bril af
en kykt weêr zo naar my precies of ik
staan achter m'n schouder,
hy zegt:
ik weet dat ge nog een derde voorwaarde gaat stellen
maar
eender wat die voorwaarde gaat zijn
mijn antwoord is nee
(einde muziek beethoven)
-------------------
DE MATIEU KOMT UIT DE BADKAMER
op dit kruispunt in de geschiedenis
komt de matieu als op een dienblad
voor m'ne neus in z'ne living naar binnen gewandeld
met totaal geen kleren aan
behalve geruite pantoffels
en in allebei z'n handen een schotelvod.
ik vertel dees ni graag, maar ik heb dus zicht,
gratis en ongevraagd
op de matieu z'n geslacht,
een krom, vol met sneeën en bulten staand,
magerlijk behaard en gehavend prul
dat wellicht heeft afgezien
van een te hoog aantal erecties waarmee dat 'm
in z'n leven nooit iet
heeft kunnen aanvangen.
ik vertel dees ni graag
maar tegenwoordig is da voor artiesten in de mode
om het zoveel mogelijk
over van die walgelijke dinges te hebben;
ik wil er zelf ni van weten
maar ik zou ook ni willen dat de mensen zouden denken
dak ni meer mee zijn met m'ne tijd.
het is ni da ik gepasseerd zyn.
dus ik bezien die zn geslacht
en ik besef tegen m'n eigen
dat dees dé moment is
om eindelijk iet te gaan doen da ik al hoeveel jaar geleden had moeten doen,
hoelang kennen wij mekaar al,
nog van dat we scholieren waren op het atheneum,
middelbare scholieren - m'nen 'beste vriend", is de matieu.
hy zegt: awel, vic, hedde dië koffie gevonden?
ik zeg: matieu ik moet uw koffie ni hebben.
en ook ni uw plat water.
en ook ni uw flauw grappen altijd
en ook ni eigenlijk heel uw manier van zyn.
de manier waarop da gy asemt,
de manier waarop da gy uwen telephoon oppakt.
ik moet da ni meer hebben.
ik weet ni hoe dat dat komt
maar de laatsten tijd is het eigenlyk heel moeilijk geworre
om over u nog iet goed te zeggen,
-waarom moeten gij altij worden getrakteerd?
waarom, als wij naar uwen auto stappen, moete gij altyd
een halve kilometer op voorhand al
uw sleutels uit uwe zak halen?
waarom moet da, waar is da ergens goe voor?
waarom; als wij een film hebben gezien,
een lange film, en da was uw idee om daar henen te gaan,
en wy komen na twee uur eindelyk terug buiten en ik snuif de frisse lucht terug op
en ik denk ja,
efkens tijd om efkens te chillen
waarom moete gij dan àltijd zeggen
dat die film
lang ni zo goe is
als dien boek?
da haat ik, as mensen daarmee afkomen,
dat de boek zogezegd veel beter is as de film.
die boek is ni beter
die boek trekt in alle geval op niks,
die krijgt de gewoon ni gelezen,
met van die heel klein letterkes ook!
trouwens alle boeken zyn sléchter as alle films!
dus zegt da voortaan ni meer!
zegt da ni meer!
waarom
gisteren
as wij aan het vergaderen waren
moest gij zo ineens zogezegd voor de grap
een glas cola boven mijne kop houden,
precies of ge ging die cola
over mijne kop uitgieten?
ik wist da ge da ni ging doen, dat da maar "voor de grap" was,
maar ik dacht zelfs: het zou beter zijn als hem het wél deed,
as hem da wél over m'ne kop zou uitgieten,
dan was er tenminste iet gebeurd!
dan zou da betekenis hebben gehad!
waarom snapte gij ni dat dien infantiele flauwekul van u,
goed voor een zestienjarige,
dat da een aanslag is op mijn integriteit??
op mijn ambitie om er àltyd deftig door te komen
as ik onder de mensen zyn?
is da alles, vraagt de matieu.
want, hoe dat da kan weet ik ni,
maar die blijft daar dus belachelijk rustig bij.
die smyt die rommel van een van die stoelen,
die ga zitten,
die giet z'n éigen een koffie in.
of, zegt hem, is er nog iet?
ik zeg ja d'r is nog iet.
waarom
hebde gij hier
hoeveel jaar al?,
den allerslechtste zetel da ik ooit van m'n leven heb meegemaakt?
ik heb het een jaar aan m'ne rug gehad,
ik was daar eindelijk vanaf,
ik zit nog geen kwartier in uwe zetel
of lap, da is al precies terug of ik heb de koprol aan het doen geweest in glasvezel!
en wa nog?
en wa nog??
en wa nog??
ik trek m'n eigen recht,
ik hurk door m'n knieën
want vandaag moet ik iet forceren
ni alleen maar lopen mijmeren of staan discussiëren
ik moet het doén dezen dag
d'r moet iet gebéuren
ik pak die zetel op
ni met m'ne rug
maar met m'n knieën
gelijk als een olietanker hef kik da meubel
helemaal naar omhoog
precies een duikboot da uit de zee wordt getrokken
zo ook allemaal vieze foto's
van vrouwen in allemaal badpakken van onder die z'ne zetel
en door die zetel te kantelen
loop ik daarmee gelijk as met een kolossaal zware pinguïn
zo boink boink helemaal door die heel z'ne living
door die z'n gangeske,
die zetel past daar just in
da's normaal anders had die hier ook ni binnengekund
door die z'n gangeske,
die zetel past daar just in
da's normaal anders had die hier ook ni binnengekund
en gooi ik die zetel langs dien draaitrap
helemaal naar beneden,
helemaal naar beneden,
misschien dat er daar beneden in de hall
wel dooi zyn gevallen,
wel dooi zyn gevallen,
da kan me dan ni schelen.
das ni mijn verantwoordelijkheid,
da is Zijne zetel.
da is zeker ni myne zetel!
awel, zegt de matieu,
want die blyft rustig
ik snap da ni maar die blyft rustig,
meneer glorieux, toch wens kik u nog altyd
een gelukkige verjaardag.
en wa ik dan doen is
ik maak het victor glorieux-gebaar
want die blyft rustig
ik snap da ni maar die blyft rustig,
meneer glorieux, toch wens kik u nog altyd
een gelukkige verjaardag.
en wa ik dan doen is
ik maak het victor glorieux-gebaar
---------------------------
KIEKENKOT EN TRAM
ik wil iet gaan eten in het breidelstraat in het echt kiekenkot.
het echt kiekenkot besta ni meer
da is tien jaar geleden al failliet gegaan
door té langdurige wegenwerken in de carnotstraat
maar tegenwoordig is daar een libanees
waar da ge evengoed
appelmoes met gebraden kieken kunt eten
dus de matieu en kik noemen dat daar nog altyd
het echt kiekenkot.
en drie kwartier daarna
zit ik in den tram
naar linkeroever.
de bedoeling is da ik op linkeroever
op de blancefoerlaan
op "visite" gaan, zoals zijzelf da noemt,
bij myne partner.
ik heb een partner,
da is een heel rare vrouw,
die heet carla blukes.
ik zijn twee keren getrouwd geweest;
da trok twee keren op niks
hoewel met m'n tweede huwelijk heb ik wel een dochter gekregen
ons veronique…
(aanvang melodie "lucero")
da is precies of in my begint er iemand te bidden.
ik begin ni zélf te bidden,
da heb ik al te lang ni meer gedaan,
da kan ik ni meer,
hoewel ik als kind heel hard in god geloofde en zelfs misdienaar zyn geweest,
maar
iémand in my begint er te bidden
omdat
recht tegenover my
zit er ineens
een fris, goed verzorgd, ongeveer 32-jarig, asblondharig meisje
in een afgewassen blauw jeansbroek
die met 'r knieën
Bijna tegen myn knieën zit.
en ik besef, een oud wyf moet ik ni hebben
ouw schuren branden te hard
ik moet ook geen maagd van 17 ni meer hebben
ik zou da wél willen maar
ik zou geen telefoons willen krijgen van die heur ouders
maar
zo'n 32-jarige
moeder, voor myn part, die mag kinderen hebben, da speelt geen rol,maar zo fris gewassen en asblondharig
ni te dik, ni te dun
in zo'n strakke, fantastisch gevorrmde, afgewassen blauw jeans,
da zou ik willen,
da zou ik willen...
da ik bovenop heur lig
myn voeten op die van heur
myn handen op heur handen
ons gezichten tegen mekaâr
en de moment
da ik haar blouse helemaal aan stukken scheur
zie ze naar my
ze ligt onder my
en ze zie my aan
maar
tot myn aangename verrassing
op da moment
begint die naar mij te glimlachen
da wil ik.
ene keer.
is meêmaken.
het is futiel en het is zelfs inwisselbaar
achter een meisje zitten jagen
ik had mn eigen voor vandaag even goe
een helemaal ander doel kunnen stellen
da is hier nu maar symbolisch -
maar
aan den andere kant
we leven in een wereld die zo lelyk is
vinden jullie da ook ni
overal waar da ge kykt
ziede beton en betonijzer
as ge van hier tot in ik zeg maar iet ternat rydt
overal ziede gy van die inspiratieloze lint-bebouwingen
carfours
een carfour da is zoiets lélyk
-ge moet straks als ge thuiskomt is
voor een spiegel gaan staan en aan uzelf
uitleggen hoe da een carfour 'r uitzie,
ge voelt uw eigen belachelyk,
ge slaagt tilt, ge kunt da ni.
omdat da zo lelyk is, da ge u daar geen beeld van kunt vormen,
ge kunt u da ni voorstellen.
en: in heel die hel van lelyke dinges, waar da wy
tegen de depressies opboksende, in moeten zien te overleven
is zo'n schoon jong meisje
toch misschien wel de énige vertroosting,
de enige tydelyke vorm van genade.
vergankelyk, pynlyk, melancholisch maar begeerlyk.
en die carla blukes, waar da ik naar op weg zijn
wa heb kik daar eigenlijk aan?
ik zeg da wy een relatie hebben, maar
da ontkent zy al, zy zegt da wat wy hebben
dat dat een verstandhouding is.
een verstandhouding,
da wil zeggen da ge d'r ni aan moogt komen.
aanvang muziek "god instrumental"
aanvang verhaal "iet forceren", zie twee weken terug op deze blog.
1 opmerking:
Fak!
Een reactie posten