sinds lang nog eens telephoon gehad van myn jeugdvriend geheten jo jepsers. wie volgt nog zyn perikelen? zoals men weet: vorig jaar had hy zich, met zyn bittere, geërfde paar centen, een kleine boot aangeschaft, die lag op het kanaal in de buurt van aalst. toen bleek dat dit op zinken na terribele vehikel nergens meer toe diende, tenzy tot waterbelastingen en verplichte verslepingskosten, was het voor onze vriend een gigantische klus om van deze boot weêr af te geraken; het laatste dat we hoorden, was dat hy die boot toch weêr, voor vyfhonderd euro, van de hand had kunnen doen via het internet. - - vanmorgen stond de waterpolitie evenwel voor zyn deur (dwz voor de deur van zyn hooischuur in sint-katelyne-waver, waar hy heden toch al een jaar lang woonachtig tekent); hy wordt ervan beschuldigd nog stééds de kapitein te zyn van dit schip - en, inderdaad: hy kon het tegendeel niet bewyzen, uiteraard heeft 'ie zyn verkoopsakte nergens meer... zo moeilyk is het soms, om ergens van af te geraken! (iets dat je persé en voor altyd zou willen byhouden, vervliedt uit je handen voor je pap zegt, maar iets waar je vanaf wil, blyft gratis aan je vastkleven totterdood. advies zou derhalve wezen: gooi weg wat je lief is, trek aan waar je bang voor bent; maar dàt werkt dan ook weêr niet...)
zelf beleef kik aldoor zeer weinig, het was nooit anders... een gemoedelyke zondag gehad vandaag, de patrick yzerdraad is komen helpen de keukendeur by te schaven, die nét iets te breed was om behoorlyk dicht te kunnen. voor het eerst in myn leven, voorts, heb kik, sinds deze week namelyk, een waarachtige credit-card in myn bezit, zodat het aangenaam surfen is op e-bay... "polonius" van tardi, een theaterlamp op statief voor dertig euro...
snachts in alle rust de glorieux-teksten herzien, op basis van de video-opnames van in de red-nose-club... plus toch myzelf gedwongen om een integrale langspeelfilm helemaal uit te zien, "captain phillips", waarom eigenlyk...
iets zegt my aldoor dat ik "slecht bezig" ben; ja, zelfs dat ik iemand, of iets, op het ogenblik zou moeten vragen om vergiffenis... waarom dat gevoel? wellicht omdat ik myn geld slecht beheer? omdat die intense, voorbye glorieux-tour my geld heeft gekost in plaats van opgeleverd (twee muzikanten, een geluidstechnicus en een schminkster...) toch wil ik er graag meê verder, dus hoe lost jahwe dit op?
tabé (= een oosterse groet...)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten