state of being, 13 juni 2015

rond elf uur in de morgen wakkergeworden van de deurbel. dat wilde zeggen: zeker en vast de postbode!, met, naar alle aannemelykheid, nieve boekenpakketjes!, gehuld in anoniem bruin karton, komende uit australië, duitsland of de verenigde staten... ik doe myn bestellingen steeds in het begin van de maand, dus rond de twaalfde beginnen ze binnen te druppelen, allemaal cadeaus voor mezelf (aan mensen die ik nog geld moet: dit is goedkoop, hoor. veel fantastische boeken kosten maar vier euro.) het betrof vandaag, in concreto, de mémoires van de londenaar william booth (1829-1912), stichter van het leger des heils, alsook een zoveelste mozart-biografie.

    die mozart-biografieën zyn frustrerend, omdat je als lezer natuurlyk nooit écht een antwoord krygt op hét raadsel. je kan wel vanalles aanwyzen, maar het is en blyft flippen. plus, er is relatief weinig geweten is over die man (vreemd genoeg waren zyn naburige tydgenoten zich niet bewust van zyn historisch belang; pas na zyn dood begonnen ze aan hun verkleurde, inhalige souvenirs...)

    om twee uur smiddags de fiets op, zoveel mogelyk in achteruit rydende; onderweg luisterende naar audiobooks op youtube (alice in wonderland)- met een nogal gigantische koptelephoon op. kleine oorplugjes werken niet op de fiets, omdat je als fietser onbegrypelyk veel suizende wind opvangt. eerst dacht ik: zo'n gigantisch meubel op myn twee oren, dit is té ridicuul; maar pas nu ik ermeê buitenkwam, zag ik er nog anderen meê onderweg, ook mevrouwen met een voor de rest toch erg geloofwaardig uiterlyk.

    eindbestemming zynde een meisje wier naam ik geen drie keer opnief heb durven vragen, maar die voor vzw villanella werkt, en die me voorthelpt in myn opdracht voor de mechelse-plein-feesten... ik geef,- volgende week is dat, - een rondleiding langs de boogkeers, de bogaardenstraat en de rosier: enige zeventiende eeuwse straatjes aldaar...

    ondermeer kwamen we langs een bronzen gedenkplaat van een auteur geheten staf rummens. niéts van op het internet te vinden, maar wél zo'n gedenkplaat hebben - zeer curieus... als iemand, o bloggers, my aan informatie kan helpen? staf rummens. ontdekkers krygen een pannenkoek met bloemsuiker.

    om vier uur smiddags met de beiden kinderen naar het zwembad. reeds in badkostuum in de buggie geduwd, en als zodanig naar de veldstraat geduwd. totale lol, echt heerlyk. luv was armzwembandjes én buikzwembanden voor ze gaan halen, zodat ze écht wel bleven dryven. na een vol uur wilden ze er nog steeds niet uit... ik was zelf helemaal groggie...

    gegeten: aardappelen met satés. helaas was er geen soep.

    telephoon van styn vranken met de vraag of martinus wolf piano's kan stemmen. antwoord:"ja, maar hy is in kroatië."

    toen we de kinderen te bed legden, was er juist een zomer-onweêr gaande. ook heel goed...

    nu aldus, en zodoende, lezers, tot drie uur snachts aan m'n huiswerk gezeten, voor die rondleiding bedoel ik. is tamelyk hard werken, pfwwwwiiiit...