eigenlyk werk ik reeds myn gehele leven lang iédere dag alsof er my morgen, de volgende dag, een belangryk examen wacht. vooral is dit moreel zo sterk van my, doordat inmiddels geweten is dat al dit vele, harde, onversaagde labeur, vanwege myn karma, waar niemand iets aan kan doen, zo goed als nooit ergens toe leidt. dit is geen werken meer met een buiten zichzelf liggende bedoeling. maar alleen nog vanuit deze wetenschap: ja, werken is lastig - maar: niet-werken is nog lastiger.
mollie viel gisteren uiteindelyk pas om vier uur snachts in slaap, uitgeput en wel op myn eigenste geënerveerde schoot. om die reden zouden we haar vanmorgen zeker niet "wekken", maar wel laten uitslapen. wat heet uitslapen in mollies geval; om acht uur stak zy haar tenen weêr uit myn dubbelbed.
het is echter een zalig naar-school-brengen derwyze: niét op de klok te hoeven te letten, je bent toch al een uur te laat, en saampjes door de rustig benevelde pleinen en straatplannen zeilen, pas nà de zotte morgen. haar school in: langs de aristocratische achterzyde, geheel individueel. en dan haar tot in haar klasje brengen. gedurende één halve seconde extreme ontroering. en dan weêr huizewaarts trappen; met, in de koptelephoon, een interview met david lynch op youtube.
weer thuisgekomen, in het voorts ledige paleis, hardnekkig opnief ingeslapen, niet na één kwartier aflevering 2 van het al te klassieke twin peaks.
vroege namiddag - luv thuis. die is echter aan het bellen, met haar zus, die ze weinig ziet, maar die wel erg veel meêmaakt; dus okay; geen halve telephoongesprekken van kamergenoten vermogende te velen, ging kik dan maar myn zeer typische "boodschappen" doen:
-'s nachts was ik aan het mailen geweest naar de antwerpse antiquair eric toonen, op zoek zynde naar een boekje van de ultra-obscure "stefan rummens" (het enige dat we weten, o bloggers, is dat hy een bronzen plakkaatje heeft in de aalmoezenierstraat, alwaar ik volgende week tien rondleidingen geef.) "heb jy iets van stefan rummens?" vroeg ik hem 's nachts. "ja, één boekje, kom maar meteen halen," antwoordde eric toonen reeds vyf uurtjes nadien." dus ikke naar de kloosterstraat, welk mooi bolwerk fietsender-gewyze vanaf by ons thuis vervelend veraf ligt, toch wel.
vervolgens naar de grote delhaize op de plantin-en-moretuslei, voor nieve print-inkt-capsules. nu snapt de mensheid waarom die canon-printers zo spotgoedkoop zyn; nog geen honderd euro voor een volledige printer-annex-scanner-annex-kopieer-machien, en wel inclusief verzendingskosten, na één dag al by je thuis: doordat die inktcapsules die je nadien moet hebben, fenomenaal DUUR zyn en altyd metéén weêr terug leêg - én: je moet er telkens ook KLEUREN-cartridges by kopen, zwart alleen hebben ze niet. haha. dus: die goedkope printers, dat is zoals een àllereerste shot, door de dealer gratis geleverd - "we zien mekaâr nog wel eens..."
aan de uitgang zag ik, na twintig jaar eigenlyk, de toverachtige sarah dandois voor het rood staan wachten. haar in het voorbygaan photograferen, kon ik niet opbrengen. daar ging een tydloze bunnie...
om vier uur smiddags weêr thuis - met de béiden kinderen naar het zwembad, voor een uurlang dobber- en snorkelpret. mollie die wel, om my te plagen, myn zwembroek uittrekt...
om zes uur, na het eten (aardappelen met burgers - en, ik geloof, spinazie) (de dressing kan beter...) met de twee kinderen bovenop myn rug in de nieve, witte, lederen vierzit in slaap gevallen. het mooiste moment van de dag. gedroomd dat ik een dolfyn was (echt waar.)
om zeven uur savonds: repetitie by me thuis, met de gezwinde gert jochems, voor het toneelstuk "Ik Ben Bly Als Het Regent". sinds vorige week tot een hoger niveau doorgestoten; de eerste twintig minuten eigenlyk klaar om live te brengen, de twintig minuten die daarop volgen een soort zwakzinnige, uitzinnige razerny in het verschiet... komt echt helemaal goed... marktgewys kan gezegd dat er, inmiddels, vyftien optredens klaarstaan, de vele try-outs die we eerst doen niet meêgerekend. het is vooral een rataplan-initiatief...
daarna gecorrespondeerd met nicolaas matsier, dé alice-in-wonderland-vertaler.
vervolgens, meer intens dan verwacht, voort-gearbeid aan de voorbereidingen aan myn historische straten-rondleiding volgende week. vandaag vanalles opgezocht aangaande de schoytestraat. schoyte zynde de naam van een adellyk geslacht dat, in de loop der diverse eeuwen, een zevental antwerpse burgemeesters leverde. rond 1900 waren er in de schoytestraat,- nochtans niet meer dan een steegje van, laat ons zeggen, twee-, driehonderd meters hooguit, - mooi vyftien cafés.
die vorige zin eindigt ritmisch wel goed. normaal zou je na "cafés" nog pakweg een anderhalve jambe verwachten; byvoorbeeld "mooi vyftien cafés in voorraad" of nog "mooi vyftien cafés voorhanden"; doordat de tussenzin die eraan voorafgaat, zoveel langer duurt, lykt dat eindstukje, "mooi vyftien cafés", muzikaal een anakoloet - waardoor je als lezer aanvaardt dat er niet alleen een zin, maar zelfs een gehele alinea stopt.
ik kan op één dag tyds zo waanzinnig veel werk verzetten: doordat ik wel maar als een diesel op gang kom, ridicuul langzaam dus, én doordat, godlof, het werk hard varieert. na dat geknutsel aan die straten-rondleiding, elf uur werd het intussen, in de avond welteverstaan, min ofte meer automatisch overgeschakeld naar een zo finaal mogelyke herziening van de toneeltekst "pech en geluk", voor welk verademend amateur-project er immers morgenavond, dinsdagavond, een ryk bygewoonde repetitie geprogrammeerd staat.
het voorbye weekend is er nog één laatste acteur bygekomen, die echter vrede zou nemen met, alles by mekaâr, een zevental zinnetjes tekst; die zinnetjes waren het, die ik er nu dus nog, over het geheel verspreid, mocht tussen strooien - een zéér toffe opdracht natuurlyk.
daarna, rond een uur snachts, moest die gehele janboel weêr worden uitgeprint (nu snappen jullie, zowaar & zodoende, myn bezoek aan de delhaize eêr vandaag...), en wel, zelfs, in twaalf-voud. dat wilde zeggen: één goed anderhalf uur doorprinten.---- daartydens kon ik dan echter weêr voortlezen in "water-babies", het geniale kinderboek dat ooit, kort voor "alice in wonderland", verscheen by, onthouden maar, uitgevery macmillan - ook de uitgever van "alice in wonderland".
en nu is het halfvyf... dus nu, zoals jullie zien, deze blog.
binnen een halfuur de gordynen dicht...
1 opmerking:
heb je in een van die toneelstukken voor mij ook een klein rolletje met een aantal zinnen tekst?
ik heb vroeger toneel gespeeld, en recenter edelfiguratie voor tv-programmas.
en ik zal steeds present zijn!
Een reactie posten