jonathan druyts, een personage dat werd verzonnen door victor glorieux, een nonkel van vitalski, is in syrië op zoek naar zyn geliefde. in de woesteny met een land-rover en enige dode lyken in zyn buurt, wordt hy nu benaderd door een stel witte helikopters...
-deze aflevering kwam tot stand met dank aan lies van aelst.
als de weêrga kroop hy weêr achter het stuur van zyn beroemde land-rover, al was het snikheet daarbinnen. zyn sleuteltje in het contact porrende, bedacht hy nog:"als myn leven ooit zal worden verfilmd,"- wat hem niet eens zo ondenkbaar geleek,-"dan zal de gelukkige acteur," zo wist hy, "die my mag spelen, op het reklaâm-affiche wellicht worden afgebeeld: staand in deze dorre, dodelyke toendra - maar wél met vlak achter zich déze lakzwarte, indrukwekkende, brede wagen." ja, het geleek wel een bat-mobiel, ronduit (dwz de eveneens pikzwarte, brede wagen waarmeê de superheld batman door de straten scheurde); en jonathan begon te ryden, wel inziend hoe weinig soelaas dit zou bieden: ten eerste omdat een helikopter natuurlyk veel vlugger ging dan een auto, en ook beter kon manoeuvreren, maar bovendien, en vooral, omdat hy inzag dat zyn benzine-meter reeds diep onder de nulstreep stond.
vervolgens hoorden-'ie achter zich dan toch, wonderwel, dat vreselyke figuur genaamd lemarc enige kreunende geluiden teweegbrengen. niet àchter zich, eigenlyk, maar wel onder zyn voeten - die leefde dus toch nog. al bleef het de vraag voor hoelang.
"niet... niet vluchten," kreunde lemarc.
"verdomme," zei jonathan simpel.
"ik... ik weet wie die kerels zyn, dat... dat zyn engelsmannen..."
"dat zal wel," zei jonathan.
"geloof my, ze... ze kopen assyrische kunstwerken op..."
zyn hand kwam langzaam naar omhoog.
"laat... laat ze landen... parkeer hier maar ergens en... en laat ze komen..."
als volgde de auto zélf dit aanzoek graag op, zo viel, juist op ditzelfde moment, het in geitenleêr gevlochten stuur in jonathan zyn twee machteloze handen meteen stil. de motor zelfs niet meer pruttelende.
één helikopter landde vlak voor onze neus... naar buiten kwam een lykbleek en mager heerschap, met in zyn armen een kalashnikov. al wist jonathan niet zeker hoe een kalashnikov eruitzag. doch alleszins was het een heftiger ding dan een katapult of een pyl-en-boog...
wordt vervolgd
Geen opmerkingen:
Een reactie posten