rustig kabbelt de zomer voort - nu inmiddels een hoogzomer, maar: nog nét niet met het einde daarvan in zicht; dus algeheel ideaal.
soms, onverhoeds, kloppen er de demonen wel 'ns by my aan; de gedachte aan de waanzinnig curieuze omstandigheden waardoor ik tot de schlemiel ben geworden die ik heden ben - een abstract toevallige opeenvolging van verkeerde ontmoetingen, met "vrienden" die my op halfkorte termyn een kloot afdraaiden, journalisten die op het verkeerde moment binnenkwamen, toch werkelyk iets complot-achtigs; het kwadraat van wat ze noemen "brute pech", in het belgië waarvan baudelaire reeds in 1864 letterlyk stelde, sprekende over één of andere vergeten brusselse dichter:"hy kon in dit achterlyke land geen succes hebben - omdat hy talent had."
hiertegenover kan ook wel veel goeds worden opgesomd, materiële meêvallers en veel liefde en steun overal; maar: dat doet dan niet terzake; je kan een pannenkoek met erg veel zout erin niet opleuken met een tegendosis aan confituur.
laat my maar denken, beste lezers: eigenlyk, met alles dat ik heb meêgemaakt, zeker ook myn eigenste lauwerenkrans van debiliteiten, eigenlyk had ik al lang dood onder de grond moeten liggen; wellicht bén ik dood, en is dit alles hier een soort van bonus-track, die niemand nog begrypt. de trouble begint als je het probéért te begrypen. maar: vanuit die optiek, als mens zonder geheugen, zonder al teveel richting, valt het verdomd aardig meê, waarachtig... op die oppervlakkige manier bekeken - en alles is toch alleen maar oppervlak? zo is het wel een godenleventje...
maar dus: nooit achterom zien. de dingen niet optellen, niet over het muurtje gluren...
mollie vroeg vanmiddag aan luv:"wat is een zombie?" om het gezellig te houden, gaf luv haar als weêrwoord:"iemand die erg veel slaapt." waarop ik mollie dan hoorde zeggen:"dus papa is een zombie."
ik kwam traag overeind uit de driezit by het venster, zeggende:"verdomme, mollie - je hebt méér gelyk dan je zou denken..."
vandaag zei mollie ook "fuck", omdat er haar iets niet lukte; daar keek ik vanop, maar ik heb haar toch niet teruggefloten. wel, ze zei eigenlyk "fok", en da's toch een verschil...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten