iedere dag rond halfvier snachts dat telephoon-gesprek met charles jarvis... tegen die tyd heeft hy me reeds vier, vyf keer eerder opgebeld, pertang goed genoeg wetende dat ik nooit vroeger opneem dan om halfvier...
duurt ook nooit langer dan twee, drie minuten... die paar minuten slepen zich voort, wegens in principe niet erg veel mede te delen...
wat ben je aan het doen?
hy is al 'n uur of twee wakker (charles jarvis is de enige mens die ik ken, die zyn dag begint om halftwee snachts...), en wat is hy dan aan het doen? "naar een plaat van the weasels aan het luisteren,"- zyn éigen groep, van twintig jaar terug, of ook:"op youtube naar een documentaire van de red hot chili peppers aan het kyken." en that's it.
wat ben je aan het doen?
hy is al 'n uur of twee wakker (charles jarvis is de enige mens die ik ken, die zyn dag begint om halftwee snachts...), en wat is hy dan aan het doen? "naar een plaat van the weasels aan het luisteren,"- zyn éigen groep, van twintig jaar terug, of ook:"op youtube naar een documentaire van de red hot chili peppers aan het kyken." en that's it.
het is het ideale, meest intelligente bestaan... documentaires zien op youtube en naar je eigen muziek zitten luisteren - en verder basta. niks nada nihil - daar alle andersoortige plannen toch maar de soep in draaien, een mens door koude straten blazen waar niks te zien is. en youtube is quasi gratis - en oneindig.
ik zou zo ook kunnen leven.
ik zou zo ook kunnen leven.
exact de helft van de keren neemt het gesprek vervolgens deze wending:"wanneer kom je nou eens langs, je hebt myn nieve woonst nog nooit gezien!" maar: die vraag komt niet àltyd, omdat daarmeê de doodsbel wordt ingeleid. ik geraak nooit daar. ook zegt hy:"we moeten nog eens sàmen iets doen!..." daarom keur ik het niet af (anders dan zyn begeleiders) wanneer hy één maal om de twee of drie weken een "sneeuwbal" tot zich neemt - ik bespaar jullie de chemie... mag die ook iéts hebben? heeft 'ie zyn onsterfelykheid niet reeds bewezen?
byzonder: vandaag, by het uitmesten van één van myn papierkasten, één van myn eigenste dagboeken tegengekomen: die van 1986 (myn eerste dagboek; van dàt jaar af aan tot vandaag de dag toe, staat àlles genoteerd); wat hadden charlie en ik een fabelachtige welpen-tyd... wie zal me hierin willen volgen, niemand - maar ik zou wel degelyk tekenen om weêr vyftien te mogen worden...
(onthouden: als je weinig te melden hebt, gauw over ànderen schryven. in het jaar 1960 woonden er driemiljard mensen op de wereld - vandaag, in het jaar 2015, zyn er dat al zevenmiljard... echtwaar, dit zyn de juiste cyfers: op vyftig jaar tyd méér dan verdubbeld - en heden gaat het nog sneller...)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten