tussen de velerlei opdrachten door, meldt er zich, voor helemaal op het einde van deze maand, een waarachtige vertel-middag aan, waar ik een verhaal dien te vertellen van exact twintig minuten. daar zou ik gemakkelyk iets voor uit myn lade kunnen trekken, zoals ik altoos doe, maar toch forceer ik myzelf er nu toe om, tegen dan, iets geheel niéfs klaar te hebben, met gods bystand; àls dat lukt, zou dat een allereerste opstapje kunnen betekenen naar een volstrekt nieve one man show; dus: iets zonder gert jochems, iets zonder de make-up van victor glorieux, maar vooral iets zonder een zoveelste herhaling/hertaling van iets uit m'n reeds bestaande one man shows... het is te druk voor dit soort schryfwerk, maar zoals ik nu, dag in dag uit, om den brode voor opdrachten vooruithol, houd ik op het einde van de dag niets tastbaars over. geheel eenzaam op een podium, zonder middelen van buitenaf, zo getikt mogelyke verhalen staan brengen, is uiteraard myn hardcore-business, het énige foefje dankzy hetwelk ik écht niet dood kan.
wat van belang is, vermits doodgaan weêr helemaal in de mode is...
voorts was het vandaag nog 'ns een family-day... of toch vanaf een uur of twaalf smiddags... met het gehele gezin met de wagen naar vyf verschillende grand bazars gereden, op zoek naar die àller-enige, àller-specifiekste soort van kinder-groei-melk-met-soja, van het àller-enige merk dat mollie lust...
inmiddels ook een vyfde boek van reve uit, "de vierde man", een reve-"light", eêrtyds geschreven als een geschenk voor de boeken-week, dus veel minder radicaal en ook wel iets minder vermakelyk dan de échte, extremistische reve... compromissen deugen niet, al betonen ze wel métier...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten