state-of-being, 17 november 2015

rond halftwaalf savonds op myn fiets gestapt, of juister geformuleerd: op de fiets van luv, dewelke nochtans niet zonder platte voorband is, noch zonder kapotgetrokken rechtse frein (door myn schuld) - myn eigenste fiets staat evenwel nog steeds by m'n pa en m'n ma in de lindeboomstraat, wachtend op een frisse dag waarop ik die, tydig uit bed gekomen, zou willen komen ophalen, voor een wandeltocht richting fietswinkel beno; van de week wàs ik daarlangs gelopen - maar net toén was die velotheek gesloten (allerheiligen-verlof.)

    naar waar blies ons vanavond het lot? naar het kleine festival op het köningspleintje, de "sprekende ezels", door myzelf veelal afgekort tot de "sprezels". wat dachten we daar zo laat anders nog aan te treffen? eêr werd ik gedreven door dit hier: na enige correspondentie in de goed warm gestookte machine-kamer, de behoefte aan frisse straatlucht, aan die uitnodigende motregen van vandaag - misschien is dit wel de mooiste november-maand ooit, erg agréabel, meer dan zomaar "mild", neen werkelyk godvruchtig...  goed asemen, wy allen... niet dat ik vandaag "hard hadt gewerkt" - toch is het steeds een gareel, waar je in zit, ook als je lummelt... je kan wel min of meer uitslapen, doch reeds te bed beginnen er besognes... je kan wel je tyd hebben om je aan te kleden en cornflakes te vreten (frosties), daartydens het nieuws beluisteren; toch is daar al het gevoel van druk, van het té snel voort-vorderen van het uur aan den dag...

    hier en daar wat knutselen, de kinderen gaan bezoeken by hun opa en oma...

    vreemd genoeg waren "de sprezels" nog volop aan het draaien, toen ik er langs de aangedampte ramen binnenliep, en zelfs kon ik er, rond twaalf uur stipt, ook zélf eventjes optreden, namelyk doordat morgane present tekende, van m'n groepje "de jammerklacht", mét haar instrument erby... da's wel stoer, toch wel; dat ik maar één keer per week eventjes buiten kom voor de lol (alle andere keren, kom ik buiten voor myn wérk), en datr ik dan télkens uitschuif tot op een podium, telkens rond middernacht buitendien, wat een aardig toeval, echt rock&roll... zelfs was het een erg goéd optreden, verpletterend relaxed, één en al métier, de vele "fouten" daarby ten spyt...

    en nu hier thuis toch weêr aan de slag, effectief voel kik my nu weêr "bygetankt"...