goed uitgeslapen... dan, rond den elven, kwamen myn kindjes my erg vrolyk wakker maken - op een ogenblik heeft rocco james conan toen wel erg drastisch toegeslagen: hy immers zynde, sprak 'ie grommend, een "gevaarlyke tyger"; die inderdaad, op 'n moment, integraal door zichzelf opgestookt, de arme, koprollende mollie ineens kéihard gebeten heeft, onder d'r arm, tot bloedens toe...
doch voorts waren ze eêr rustig en huiselyk; zodat ik my, wyl wy ons met ons allen in de zetels wisten, wyden kon aan het vierde boek op ry dat ik nu van gerard reve achteroverdruk, nu "moeder en zoon" (had my anders voorgenomen die niét te herlezen, menende my dit geschrift nog redelyk goed te kunnen herinneren; edoch: nietes dus. hoeveel weet jy nog van 'n boek dat je twintig jaar geleden las? enige soms zelfs futiele alinea's, en dan nog maar vaagweg - en verder is àlles weêr FOETSIE. laten we dus maar niét zeggen:"wie schryft die blyft,"- immers:"wie leest, die vergeet het toch weêr..."
een uurtje langs opa en oma, hun pand in antwerpengrad (hun vosselaarse huis, de korf myner jeugd, hebben ze nu eindelyk verkocht, na byna twee jaar marchanderen,- oef... welja, het doet pyn, om de nostalgia, maar het lucht op tegelyk, en dat laatste nu toch vooral.) hierbinnen erg heerlyke goulash met bruin brood verorberd.
dan weêr gaan optreden... om halfzeven savonds daar, in rataplan, arriveren... hoe vaak hebben we dit stuk nu gespeeld, al? try-outs erby gerekend, meer dan twintig keer - en nu net, alleszins, mooi vyftien keer op negentien dagen tyds!!
toch blyft het, lezers, een moeilyk stuk om te brengen; een soort gesofisticeerde moddercatch; steevast goed opletten hoe je nu weêr dit, en meteen daarna dan weêr dàt aangrypt; ieder moment een andere aanpak; de sfeer ook iédere avond volstrékt anders, zeer ontwrichtend voor ons...
en dan hier thuis, vannacht, weêr huiswerk... in de machine-kamer... ben ineens weêr aan myn studie rond sherlock holmes bezig. eind deze maand geef ik daar immers, klassiek en halfstyf, doch hopelyk geanimeerd tegelykerwyle, voor het davidsfonds, een lezing over;- jawel:"vitalski - een lézing!!"; maar: rond dié dagen, eind november, is het ook weêr hoogty voor victor glorieux én voor circus bulderdrang; zodat kik die holmes wel Nu moet aanpakken, wanneer anders?
natuurlyk, tot slot, redt al dit werk myn leven wel. da's duidelyk. al dit krabbelen my geen half minuutje tyds vergunnend om neêr te zitten, om te beginnen te tobben; over de zin van àlles; myn jeugd die is vervlogen, familie die bezig is met sterven... werken is de remedie...
2 opmerkingen:
Vital - 'de zin van àlles?' Bent u van de ratten besnuffeld of zo? Er lopen daar toch alvast een soort tijger en een Molly rond als zingevende excuses.
Dan nog de verwachting dat je Reve woord voor woord in herkenning en met welhaast verveling te zullen terug lezen..
Hopelijk brengt Sherlock u weer wat aardse beginselen bij.
En géén verwachtingen graag; zij zijn de enige bron van teleurstelling.
Uw liefhebbende doch zwaar verwaarlozende vriend,
Hans
(voor het sombere seizoen weer even in het passende decor Nederland)
Hey Vital, boeken herlezen na zoveel tijd geeft bijna onvermijdelijk een andere lezing, (rond uw twintig goede boeken lezen triggert tijds- en leeftijdgebonden gevoelens en ervaringen) andere associaties en interpretaties, da's net zo ongelofelijk aan boeken. Nu al beloven dat je ze over twintig jaar nog eens leest?! (heb ik mezelf al beloofd) Met klassiekers en favorieten te herlezen en notities en herinneringen erbij op te halen, viel het me op, dat die twintig jaar zo een verschil maken. Zodoende over ne volgende spasm of time weer een andere lezing. Something to look out for.
Kvond de 'blijzijnalshetregent' voorstelling echt deugddoend en goed btw.
Groeten, Nathalie
Een reactie posten