tussen die puinhopen door kreeg ik onverwacht bezoek, driemaal na mekaâr. telkens de ene bezoeker weg was, kwam de andere binnen. télkens ging het om extreem goeie vrienden, die anders nooit komen, dus ik moest wel bly zyn met hun komst (al lag ik dus zelf inmiddels ook aan frennen); dirk wauters, baby olifant, lizzie, de familie celis; en nog later snachts wolf en petit... kreunnn...
om twee uur snachts kwam myn moeder my nog uit de brand helpen omdat ik écht geen kaas heb gegeten van kindermedicynen...
de volgende morgen de huisdokter - oké, het valt meê, énkel een serieuze keel-ontsteking, meer toch niet...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten