los van de diepe truernis over dit alles, was het toch ook een zekere weldaad om hierzo te kunnen verpozen in de brede schaduwen des doods. dit plaatste ons, zovele aloude vrienden en kennissen, meer helder in tyd en ruimte tegenover mekaâr... o medestryders hier onder de zon; katja loef, in 1996 leren kennen, in de pacific... bert lezy, idem ongeveer; styn vranken, sofi legon, diane broeckhoven - allen stervelingen die mekaâr byzonder nauw aan het hart liggen... dat is toch ook wel verdomd mooi...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten