dokter daeseleer in de vanstralenstraat, evenwydig met het atheneum, heeft me dan toch een flinke dosis antibiotica voorgeschreven. in zekere zin als een beloning; omdat het my zo vlotjes lukte om op commando een staaltje byeen te plassen...
tussen de vervelende, aanhoudende regendruppels van juni door, meteen te voet naar de apotheek. naast my staat er een meisje dat haar papieren krygt teruggeschoven, inclusief een uitleg in deze aard:"waarom hebben ze je dat by het ocmw dat dan niet gezegd..." het meisje begint ineens tranen met tuiten te produceren. "wat kan ik nog méér doen? dit duurt nu al màànden! hoeveel gaat dat kosten?" et cetera. "ik weet niet meer wat ik moet doén!" waarop de apotheker toch over zyn hart strykt, zeggende:"wacht, ik zal zien hoe ik je toch kan helpen..." en hy verdwynt met de papieren naar achteren...
de apotheekster door wie ikzelf word bediend, is een italiaanse, met de klant vlak voor my sprak ze alleszins vloeiend italiaans. drie dingen behoef ik; die antibiotica, maar ook "dulcelax" en ook "gavisconi". "welke gavisconi?" "wel, als ik byvoorbeeld brood eet, dan gaat dat vaak té langzaam door myn strot naar beneden, precies of ik scheur hier in tweeën." "oké, neem dan zeker deze maar," - gavisconi unidose. suspensie voor oraal gebruik, muntsmaak. goût menthe. minzgeschmack. "maar neem dit pas nà je antibiotica-kuur."
met myn stapels medicynen vlotjes onder de arm, passeer ik de wenende cliënte; my inhoudende om haar niet spontaan een briefje van 50 te doneren.
de regen verergert. de voorbye dagen ben ik deze stortbuien té vaak aan het trotseren geweest, myn jassen en nog meer myn schoenen zyn één stel lompen geworden... dus loop ik om naar de u.g.c.
photo's achter het glas van de cinema - dat dit nog bestààt...
ik loop serieus achter - is er een niéve captain america?
wel allemaal vervelend, geen integriteit, alleen commerce, heel dat bioscoop-wezen... je ruikt de eisen van de investeerders...
dan weêr naar myn fiets terug; een dertigjarige zwerver zit er in de regen op een dorpel - gewoon doordat ik hem per ongeluk eventjes aankyk, spreekt hy my aan (als je een zwerver aankykt, dan grypt hy zyn kans):"mag ik je iets vragen?" "neen, ik loop nu verder..."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten