robertus baeken, die de vader is van don vitalski, schreef het boek "leonard en ik", over zyn nonkel leonard, de fameuze beeldhouwer. over 82 afleveringen verspreid, worden die mémoires hier integraal gepubliceerd.
55.
ONDANKS DE OMSTANDIGHEDEN…
De woning in de Vredestraat, een onopvallend oud rijhuis dat Leonard afhuurde van de waard van ‘Het Lindenhof’, bevond zich nog in vrij goede staat. De verdieping bestond uit twee kamers waarvan er één als woonvertrek werd ingericht. Beneden was de beschikbare ruimte op dezelfde wijze in tweeën verdeeld. Om een groter atelier te bekomen, sloeg hij met toestemming van de eigenaar alle binnenmuren weg. Zoals elke keer als Leonard verhuisde, vloog er ook nu weer een hoop stof op. Wegens plaatsgebrek werd een aantal beelden in de prak geslagen. Met de aangekochte piëta wist hij evenmin blijf. Ten slotte werd het beeld weggestopt in een vochtig, tegen het huis aangebouwd hok, waar het nog jaren heeft gestaan zonder dat iemand kan zeggen wat er uiteindelijk van is geworden.
Hoe stond het ondertussen met mijn eigen ontwikkeling als schrijver? Zoals ik reeds zei, was ik zelf ook verhuisd. Na drie jaar had mijn vrouw de kruidenierswinkel opgegeven. Dankzij de aanzienlijke financiële tussenkomst van mijn moeder bewoonden wij nu een nieuwbouw in de aanpalende gemeente Vosselaar. Niet enkel werd de afstand naar mijn kantoor, die ik dagelijks per fiets aflegde, daardoor de helft korter; ik beschikte nu ook over een bureau waaraan ik elke avond naar hartelust kon schrijven.
‘In Parijs kwam ik tot mezelf,’ schreef Miller. Aan de hand van zijn geschriften begreep ik de noodzaak om te vertrekken van een oorspronkelijk uitgangspunt en hoe dat bij hem in zijn werk gegaan was. Maar hoe moest ik verder? Hoe klonk mijn persoonlijke stem?
Genoeg vingeroefeningen! Met al die vragen in het achterhoofd begon ik ten slotte aan het al eerdergenoemde autobiografische prozawerk: ‘Het Aanschijn’. Het zou een prestigieus, groots opgezette totaliteit worden, een gigantische vertelling, een synthese van hoe ik de wereld op dat ogenblik zag en waarover ik aanvankelijk van plan was negen jaar te doen. Eén van de zaken, die ik belangrijk achtte, was het handhaven van een zekere regelmaat. Zo legde ik me op om wekelijks een aantal bladzijden aan het manuscript toe te voegen.
(WORDT VERVOLGD...)
1 opmerking:
Dat beeld van Nonkel Baeken dat ... dat... zou ik wel in huis willen.
In de hall of in de slaapkamer, maar ik vrees dat mijn vrouw dat niet zal toelaten....
Groeten uit Herentals.
Een reactie posten