powernappen in het klaslokaal tydens de korte pauze, van 10:02 tot 10:08: zittend op een stoel, ruggeleun en hoofd tegen de muur, een handdoek tussen je hoofd en de muur. dromen dat je helemaal ergens anders bent. na exact zes minuten wakkerworden en verwonderd begrypen: "ah ja - ik ben in het klaslokaal?" héél even dacht ik dat ik gewoon in myn bed lag.
repeteren in de auto op "beuling met appelmoes". schrappen wat niet past, vooral doordat die gig op woensdag is en een woensdag iets anders is dan een vrydag of zelfs een donderdag. woensdag moet het korter.
waarom repeteer ik minder graâg op die tweede helft dan op die eerste helft?
misschien doordat de opeenvolging der alinea's in de tweede helft meer ratio vergen, want minder op zwaartekracht dryven.
ja, nu begryp ik het.
die eerste helft is bergaf rennen. die tweede helft is in het donker vooruit bewegen met je armen voor je uit om nergens tegenaan te botsen...
my graâg altoos naar het mechelseplein bewegen, liever te voet dan met de fiets doch met de fiets is het ook goed - doch télkens juist dàn die egoïstische regen! hoewel uiteindelyk toch die regen niet nefast.
hoewel ik al sinds myn 14e levensjaar een van de grootste prince-fans van vlaanderen ben, overstygt de intensiteit waarmeê ik tegenwoordig een prince-fan ben myn fanaatschap uit het verleden in een dergelyke mate dat dat fanaatschap van vroeger er feitelyk zelfs by verkruimelt. sinds kort ook weêr de làte prince. je kan die alleen maar begrypen als je daar zeer aandachtig met de koptelephoon naar luistert, liefst in het donker.
je kan ook zuiver de kwantiteit ervan consumeren; bezig zyn met omgaan met het oneindige raadsel van die kwantiteit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten