gisteren, na die gig by jan de smet in duffel, werd ik toch enigszins door vapeurs overvallen. om die reden had ik het vandaag, te zaterdag, kalm aan willen doen. myn vrienden niet in de steek willende laten, begaf ik my dan toch maar, echter, en zelfs met de fiets, tot aan het wintercircus. en daar was ik, tot myn eigen verstomming, al gauw doende, tafels, dozen en andere gewichtige dingen te versjouwen, op trappen en in kelders.
in de donkere làte namidag thuis toch wel een halfuur geslapen.
gedoe met de wagen; al myn bevriende chauffeurs onbeschikbaar, geen auto beschikbaar; dan maar met de bus. voor de eerste keer in 20 jaar ging ik nog eens de bus nemen. net dàn echter, op de turnhoutsebaan, living hell post voetbal.
de bus reed dus trouwens niet uit; die zou daar niet doorheen hebben gekund.
nu is het definitief duidelyk: god zelf wil niet dat ik de bus neem.
of beter: allah wil niet dat ik de bus neem...
dan maar (kwam daar voorby gereden) met de taxi.
zodra die z'n teller op 50 stond, zei ik: "halt, man - zet my er hier maar af!!..."
middle of nowhere.
op den duur één wandelaar met een hond. ik zeg: "sorry - waar ben ik nu ergens?"
"??"
"ik bedoel, in welk dorp of in welke gemeente? is dit ranst of is dit oelegem of waar ben ik?"
later in de zaal. een fan komt met my babbelen. hy vraagt: "ik volg u een beetje. jy bent overdreven hard aan het gaan. ga jy daar stilaan niet aan kapot, zelfs?" naar waarheid, zeer interessant, hoor ik myzelf antwoorden: "eigenlyk wel. dit is overdreven. uitgerekend sinds gisterenavond voel ik ineens, dat ik, door deze overdréven vele optredens, eronderdoor aan het gaan ben. mààr,-" zeer essentieel, "dat is net de hele bedoéling! ik wil my gewoon kapot-optreden, daar gààt het juist om."
ik wil zo belachelyk veel optreden - dat ik er op den duur van in stukken uit elkaâr hang.
wat er heden door myn kop flasht terwyl ik sta te spelen, laat zich moeilyk uitleggen. ik ben nu ZO gerodeerd, dat ik NU, al spelende, tegelykertyd al denk aan een frase van binnen twintig minuten; hoe ga ik straks, binnen twintig minuten, dié ene zin voortbrengen, langzaam of snel," etc.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten