ik noteer dit vlak voordat ik naar wommelgem vertrek, om daar te gaan spelen; vertrekken kan nog niet, ik wacht op de auto; doch wél moet ik onderhand dringend de baan op. maw: dit behoort tot het slechtste moment om te schryven denkbaar. temeer daar ik éigenlyk ook dringend myn schoenen moet aandoen.
het aantrekken van die schoenen is steevast een hels karwei. de veters zyn te lang, dus ik leg er steeds een dubbele knoop in. die ontwarren, verloopt moeizaam - maar ze moéten worden ontward, want je kan er alleen maar in als die veters echt gaatje per gaatje zeer flink zyn losgetrokken. dwz je kan niet gewoon even die hiel naar achteren trekken en erin stappen.
om die reden ga ik soms op myn crocs naar de nachtwinkel; het gehele proces van die andere schoenen vertikkend.
ooit had ik rode schoenen. met zeer hoge, zwarte zolen. toen was ik modieus. we schryven het jaar 2004 of zo.
conversatie met mollie.
-hey mollie, wat ben je aan het doen?
-niks.
-huiswerk aan het maken?
-neen.
-aan het tekenen?
-neen.
so far, so good.
inmiddels heeft ze ook de stoel aan de andere kant van de tafel zodanig verschoven, dat die haar gezicht afblokt. ofwel wil ze niet dat ik hààr zie, ofwel wil ze niet dat zy my ziet. ofwel allebei.
toch is dit 100% vrede. heel goed zo. het is muisstil in huis, verder.
morgen hebben myn leerlingen examens. savonds speel ik in tongeren. overmorgen doen we plotseling nog eens een "kempenkrak". ook zondag een gig - al wéken lang heb ik ook iedere zondag een gig, dat is éigenlyk niet zo overdréven fyn maar zo is het toevallig tezamengelopen...
de dinsdagclub in de wolstraat: volgende week, 20 dec, voor de laatste keer op dié locatie. jammer. maar ook goed. ook wel een avontuur is die verhuizing. zo krygt de club in zyn geheel ook "geschiedenis", en dus een soort diepgang; "weten jullie nog, helemaal vroeger, toen de dinsdagclub nog in die kelder was?" "ja, was dat niet in de wolstraat of zo?" "ja, toen... toen..."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten