lectuur

omdat ik zo weinig lees, dwz zo'n laag aantal minuten per dag, moet ik per één enkel boek vyf keer na mekaâr een recensie publiceren; over hoe de lectuur van dat éne boekje vordert...

dit beroemde boekje hier, telt nauwelyks 200 bladzyden... ik ben nu, na twee weken, aan pagina 150 gekomen... en het plezier is er intussen helemaal van àf gegleden... de teleurstelling is, echt waar, alles omvattend... er gebeurt echt niéts in - wat op zich juist zeer mooi zou kunnen zyn, maar: dit avontuurloze wordt ook niet met, pakweg, atmosfeer gecompenseerd, of met satire... dit is gewoon ongelooflyk saai... saai saai saai...

van die gehele oorlog tussen aap en mens, zoals in de filmen-reeks, is in dit boek niks te bespeuren. de hoofdrolspeler, ulysse mérou, gaat van het ene laboratorium naar de andere archeologische site, en heeft ondertussen saaie gesprekken met ongevaarlyke bavianen... 

nu ben ik dus, inmiddels, bezig met, wat heet, "uitlezen"; dwz alleen nog maar lezen met de ambitie om het, als het mag, uit te lezen; gewoon maar om nadien te kunnen zeggen; "ik weet nu hoe dit boek in elkaâr steekt". meer niet...

    soms wil ik myn ogen over de bladspiegels laten glyden, en dus meer globaal lezen, hier en daar een kernwoord; er ontgaat je dan weinig; maar goed, dit is dan ook weêr nét niet de bedoeling...

omdat ik robert e howard zo graâg lees, dacht ik: eindelyk gaan, op myn 52-jarige leeftyd, de poorten naar pulp-lectuur voor my open...

toch raar dat het boek zo beroemd is kunnen worden... goed, allicht alleen maar omdat franklin schaffner, de filmregisseur, er nét genoeg in zag om het helemaal naar zyn eigen hand te zetten...

(andere films van die schaffner zyn "patton" en "papillon"...)