als koffi-verslaafde dronk ik enkel zwarte koffi; maar doordat er in geen enkele nachtwinkel in deze buurt iets ànders te vinden was, nam ik een hele tyd geleden genoegen met een soort veredelde poeder die tezamenbrengt koffie en suiker en melk en caramel. natuurlyk walgelyk - maar: na drie tassen begon ik het toch ineens lekker te vinden. waarna, zeer onverwacht, luv ditzelfde parkoers volgde. merkwaardig is nu echter nog, dat zelfs mollie en rocco, naar te bemerken, deze koffi drinken?
"nooit meer dan één tas!! nooit kort voor te gaan slapen!!..."
die alinea over die gedode kever is eindelyk klaar (betreffende myn stuntgedicht "nazareno", waar ik nu letterlyk al drie jaar lang aan werk, niet drie jaar lang één keer per week, maar iedere dag; "immers, vrienden, kinderen, ginder; kyk! // die farizeeërs van eêrgisteren / wanneer kregen die één keer gelyk? // herrezen is al zeker voor eventjes / onze voor een obool gedode kever, // eerbiedig op zyn kop gekeerd / en teder weder opgeveerd / van tussen nog andere mussen. / van tussen de zwygende twygen van zyn eigen verboden dodenryk / en daar ook vandaan / uw modder, myn okeren slyk."
in de namiddag was het myn opdracht met rocco james conan naar de orthodont te fietsen (in de ystyd waren er vier voorname wezens totaal geschikt om die barre, yskoude temperaturen van toen te baas te kunnen: de sabeltandtyger, de holenbeer, de mammoet en de orthodont.) op naar de cogels-osylei, waar ik binnenkort trouwens een nieuwe woonst zoek te kopen, het is alleen dat ik er alsmaar geen tyd voor vind... - de sessie zou maar een halfuur duren, en we kwamen daar een halfuur te vroeg ter plekke. "maakt niet uit, dan wandelen we tezamen wat door het zonnetje." rondstappen, handtekeningen uitdelen, selfies nemen, etc. ("sorry, ik herkende jou niet goed omdat myn gezicht nu niet blauw is. normaal als ik jou zie heb ik een blauw gezicht, dat is echt helemaal anders.") op den duur, eens de tyd gedood, bellen we aan - wat bleek? dat ik my van uur had vergist, dat we daar eigenlyk nét op tyd waren gearriveerd - àls we niet eerst nog dat halfuur aan het rondwandelen zouden zyn geweest.
sessie by de orthodont voor een andere keer.
sessie by de orthodont voor een andere keer.
het is pas later dat de orthodont tot zo'n groot en zo alom gevreesd creatuur verwerd. helemaal in het begin waren orthodonten tamelyk klein, en aten ze alleen maar knollen en bladeren en wortelen. ze leefden vooral snachts, omdat ze dan energie te over hadden, namelyk omdat ze overdag zoveel sliepen. (maar waarom sliepen ze dan overdag? omdat ze zich snachts altyd zo moê maakten, snappie?)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten