byna doodgereden geweest. met name door een camionet, die aan een kruispunt stilstond, naar het eruitzag klaar om over te steken. ik stak zelf de straat over àchter hem, op myn fiets. toen ik net achter hem kwam, reed die lul opeens hard en gedurig achteruit - héftig verschieten!!... één halve meter verder, en ik was een boterham geweest. gelukkig kan ik op zo'n momenten, als ik hard schrik, extreem snel maar werkelyk extréém HARD krysen - dat hoorden-'ie, tot in zyn cocon; dààrom was ie nog nét op tyd gestopt...
ik kwam van het skate-park. waar ik een tyd had rondgehangen met myn mensenzoon, de briljante rocco james conan. die skate ongeveer twaalf uur per week, echt geweldig...
hier in huis guitaar of piano spelende, verrast 'ie zyn pa en zyn ma ook telkens zéér aangenaam met zyn laatste nieve songkeuzes. aan de piano speelden-'ie vandaag "golden brown", op de guitaar "where is my mind" van de pixies, alsook "every breath you take", sting. het is, kennelyk, langs tictoc dat al die melodieën uit myn verdronken jeugd nu terugkeren.
luv dacht dat "golden brown" uit de tyd van haar pa was - nee joh! die eer eis ik mooi voor myn generatie op! (geboren in 1971...) het was toevallig juist toen, op een morgen in myn slaapkamer, op de klokradio, "golden brown" haar debuut deed, dat de geheimzinnige, magische, private vloeistoffen in myn eigenste, mannelyke middendeel, zich voor een allereerste keer ooit deden gelden, diep in my... geen "lozing", daar was ik nog te jong voor (en daar zou ik jullie ook nooit over informeren), maar wel een diep innerlyk, prematuur "borrelen", zonder een eindresultaat, ik begreep niet wat het was, alleen dat dit totale magie betrof, totaal zalig...)
voorts was het een dag van thuis zitten, goed zo...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten