de slaperigheid zet zich door, kennelyk. misschien omdat het enigszins kàn. lezen in het boek van peter hook, inslapen. de wasmachine inladen, telephoneren met iemand van de minard - en wéér inslapen. helemaal de styl van pitouche.
mollie en rocco en hun vriendin marloes of anneloes of loesie waren in de namiddag naar de cargo, in park noord, pizza's gaan eten, nog eens.
ik heb nu een i-pad voor de dinsdagclub, om myn precieuze laptop voortaan thuis te kunnen laten - maar: kennelyk kan ik op een i-pad geen twee of drie youtube-films tegelyk afspelen - wat anders wél myn manier van deejayen is. als ik het éne filmpje aanzet, stopt het andere meteen met spelen - horror. of anders gaat van dat eerste filmpje dan toch in ieder geval metéén het geluid helemaal weg. iemand heel erg thuis in youtube-op-ipad?
dit, terwyl ik in het deejayen-met-youtube, maar dan op myn laptop, fenomenaal goed ben geworden, na drie jaar lang intens oefenen. zelfs de critische bootsie butsenzeller, zelf een deejay, die my eens bezig zag, zei geschrokken: "damn - is dat gewoon met youtube dat jy dot doet - hoe kàn dat!"
ik kan eigenlyk àlles heel goed - tenminste: zolang het iets artistieks betreft. evenwel, ziehier, heden: het trump-dictatoriaat heeft nu al myn meer naïeve dromen de nek om gedraaid. ik wilde best, eventueel, steenryk worden; ik wilde best, waarom niet, op myn eigen manier, macht hebben, en beroemd worden - doch vandaag, met zo'n gebakken stinkdrollen zoals donald trump en elon musk; nu zie je waar dit toe leidt, geld en macht en eigenliefde en roem leiden nérgens toe.
ik begryp zelf niet waarom ik niet, inmiddels, een radicale hippie ben geworden. iédere stap meêlopen in het systeem, is een totaal verkeerde stap.
goed, zo is deze blog ook weêr rond gekomen...
eens kyken of ik aan het werk kan toch, alsnog...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten