myn leven verloopt volgens een yzeren stramien, er is geen millimeter speling meer - wat wel juist goéd is ook, chaos is zeker niet bevorderlyk voor onze zelfontplooiing. alleen nep-romantici denken van wel.
àltyd lig ik te bed totdat, in de kamer bezyden de myne, mollie-pollie my wakker maakt. de ene keer door jammerlyk te huilen en kreunen, de andere keer door vrolyk te zingen - vandaag, gelukkiglyk, was dat tweede het geval, dus als vader zwem je dan eigenlyk van de ene droom in de andere. mollie smorgens uit bed halen, is meteen het mooiste moment van de hele dag.
het is de bedoeling dat ik haar slaapzak daarboven uitdoe, want als die beneden in huis gaat rondslingeren, geraken we hem nog kwyt ook.
beneden (dit alles in de klappeistraat) geef ik de kleine rocco dan een papfles, onderwyl luv (al twee uur wakker) zich over zyn zus ontfermt. myn ogen vielen wel dicht tydens dat voederen, maar daarna kon ik weêr terug naar myn nest, opzoeken waar ik gebleven was met myn slaap. luv deed de moll naar de crêche. want: vrydag is crêche-dag.
smiddags dan ook, min of meer als een gevolg hiervan, nog eens goed van bil met de luvmachine - vroeger deden we het twee keer per dag, zeven dagen per week, zonder overdryven (als is het geen ramp als jullie dit niet willen geloven); maar nu ons huis een regelrechte kindergarten is geworden, gedomineerd door bavetten en pampers, en ook een vibrator die door die kinders acuut als een rammelaar wordt aanzien, zyn die ogenblikken schaars geworden. al ben ik oud genoeg gewoon (42) om dit op geen enkele manier te betreuren... géén seks hebben, is ook een vorm van seks hebben - gewoon de gedachte dat seks bestààt, volstaat eigenlyk. dat is eigenlyk al genoeg om je bestaan, van geboorte tot dood, te willen beleven als één zuivere verrukking. het enige verschil is dat géén seks hebben, tegelyk ook tyd uitspaart...
dan opniéf een blake & mortimer beginnen lezen, "de eed van de vyf lords"; enorm slecht getekend, doch desalniettemin een aanzienlyk lectuurfestyn maar weêr... goed scenario... vooral de decors; gentleman's clubs, bibliotheken, en vooral archeologische musea... anglofiel op een tof stoffige manier...
dan wéér in slaap gesukkeld, in de driezit, terwyl luv ging shoppen... pas om halftwaalf smiddags weêr wakker geworden... zalig...
in de namiddag beginnen arbeiden aan myn komende column voor deBuren. wat niet erg opschoot - ik drink, denk ik, teveel koffie... in ieder geval: de laatste tyd lykt het of ik ga ontploffen. ik heb het warm en koud tegelyk, heb jeuk aan myn voetzolen (draag dan ook wel, tot myn eigen consternatie, astrakan-sokken, tegenwoordig...), ik duizel als ik te vlug overeind sta en geef af en toe bloed over in de pompbak...
het enige moeilyke moment van de dag: tussen 18u en 20u, wanneer de twee kinderen moê worden; mollie zeurt rocco dan wakker, zodat rocco daardoor aandacht moet hebben; maar dan komt mollie weêr aandacht tekort, zodat die dan weêr kattenkwaad gaat uitsteken (gsm in het water gooien, op de muur schilderen, etc.) enfin, erger voor luv dan voor ondergetekende; rond 19u muis ik er dringend tussenuit.
gaan optreden.
in een boekencafé in westerlo.
wie doet my dit weêral achterna?
wat is dit alweêr voor een leven; zo savonds ineens de baan op, om daar mensen te gaan begroeten, en die dan twee uur lang op een gehele serie lachsalvo's trakteren... maar altyd kleinschalig, cfr de romeinse christengrotten...
in die boekhandel (annex café) een biographie van ann christy ook meêgekregen...
nu is het 26 minuten nà middernacht, betrekkelyk vroeg dus nog... of toch vroeg om overal reeds meê klaar te wezen...
