state of being - 4 oktober 2012

waarin vitalski de dag nog eens overloopt; een regenachtige woensdag, behoorlyk huiselyk, doch ook bedryvig...

normaal gezien: als ik droom dat ik aan het optreden ben, gaat het om een zekere nachtmerrie. ik vind de weg naar het podium niet, terwyl het publiek nochtans ongeduldig aan het wachten is. of ik vind de weg naar het podium wél, maar de spots branden zo fel in myn gezicht dat ik ervan achteroverval. deze nacht droomde ik echter, zonder een minste censuur-ingreep van bovenaf, over een krankzinnig succesvolle doortocht - geen extreem grote zaal doch een realistische, sportieve tribune van ongeveer, voor zover ik kon zien, tweehonderdveertig inzittenden; en die jongens en meisjes kwamen niet meer by van het lachen! ik werd ook zelf van een onuitsprekelyk feestelyke atmosfeer doordrongen - ja, hardop lachend schoot ik hieruit wakker, en die goeie luim duurde de gehele middag voort. wat vooral zo leuk was, was het fenomenale gemak waarmeê ik daar stond te performen...

    terwyl mollie en luv naar de delhaize waren, voor nieve mayonaise, bloedworst en gele pudding, zelf in een tamelyk hoge stapel slaapkussens een klein uur lang voortgelezen in de conan doyle-biographie, dwz de auteur van sherlock holmes. ik had dit nooit verwacht, doch àlles aan dit boek is prachtig; niet het minst de uitgave zelf: zéér dun papier (ik heb graag dun papier...), met een gelige onderkleur daarenboven, plus een slappe kaft en binnenin een paar, hooguit een twaalftal ouderwetse photo's. zelfs mollie, die voorlopig maar twee letters kent, de E en O, doorbladert dit leesboek dagdagelyks met veel belangstelling. in de benelux kunnen dit soort publicaties echter nooit bestaan; het is een pocket-achtig verschynsel, en daarvoor is ons taal- en geldgebied te klein (de tamelyk goede serie rainbow-pockets is dit jaar ook opgedoekt geworden.)

    's middags een paar telephoons, ondermeer naar peter myn garagist. die moet de carrosserie van onze renault ontblutsen. een week of twee terug, onderweg naar een griezelige vergadering, heb ik my voor een autobus gegooid - doordat ik, op de krygsbaan in deurne, een afslag had gemist, niet zonder die afslag daarna toch, met myn verstand op nul, wél nog te proberen in te slaan. sint-christopholus (= de beschermheilige van het verkeer), vergeef my, ontzie my! heb duizend kilometers mededogen!...

    en ook getelephoneerd met myn boekhouder, bennie vanlaken, doordat ik, nu al een jaarlang, door rmz- en rcc-inspecteurs wordt opgejaagd als loslopend gebraad... myn boekhouder brengt alles echter in orde... het is dan ook wel eenvoudig: ik moet al myn dure centen, die mondjesmaat binnenkomen, langs twee kolossaal grote sluizen ogenblikkelyk weêr afgeven, steevast diezelfde middag nog. alleen heb ik iemand nodig om de formulieren die daar byhoren, zorgvuldig op orde te brengen. een soort kroniek van een aangekondigde neêrgang.

    in de klappeistraat nog een koffiekoek naar binnen gespeeld, zo'n vierkante met pudding, en daarna tussen de regendroppels naar de lindeboomstrasse - voor het meest dringende huiswerk.

     gelukkig ook kunnen schryven aan myn ludwig-cyclus...

    ik luister nu naar "radio barok".

    zo kan een mens anno 2012 eender wat voor soort van radiostation in-googlen; "radio punkrock", "radio softseks". of ook "radio free-jazz", het bestaat allemaal...

    ik wil van myn dvd's af, maar zelfs op hollandse websites kan je dit nalezen: onder de dvd's hebben zelfs zogenaamde collector's items geen knyt betekenis meer. sommigen van die forumschryvers klagen er zelfs over dat ze, zeggen ze, ervoor moeten betàlen om hun dvd's nog kwyt te geraken. iemand schreef:"ik wil ze niet nog moeten aanzien op de dag dat ik sterf!"

    een telephoon gekregen van iemand van radio 1, die my, onverwacht, kwam te vragen of ik, vanaf volgende week reeds zelfs, een column zou wensen te verzorgen voor het programma "en nu serieus"; onderhandeld over de prys en over de duur van zo'n column, maar één uur en vyftien seconden daarna van diezelfde persoon, een producer, plotsklaps geen telephoon maar ditmaal wel een mail ontvangen: die my kwam te melden dat die column toch niét kan doorgaan; doordat hy naar "markske" gaat, van "de kampioenen".

    meteen daarna een mail gekregen van "reyers laat", het televisieprogramma. welk een toeval? nu bestond de vraag eruit of ik my, net zoals precies één jaar terug, opnief zou willen aanmelden als een proefpersoon voor een nieve interviewer die ze bezig zyn met op te leiden. "okay, maar daar vraag ik dan wel 150 euro voor." maar 150 euro, werd my gemeld, heeft de vrt niet in kas voor een proefpersoon.

    klik.

    en daarna wéér telephoon, ik lieg niet, waarom zou een mens? een filmregisseur aan de lyn, en wel met de vraag of ik, voor zyn aanstaande langspeelfilm, die draait in oktober al, een zyrolletje zou willen spelen met als tegenspeler peter van den eede. meteen toegezegd; doch niet zonder daar, nog meer eerlykheidshalve, aan toe te voegen:"verwittig my als, op de valreepn zou blyken dat dit toch niét zou kunnen doorgaan!"

    "ja maar dit gaat zéker wél doorgaan!"

    welcome in the wonderfull world of tjakatalski - zo gaat het hier iedere dag...

het vervolg op deze "state of being" gaat hieronder gewoonweg voort...