het onverwachte heengaan van de betreurde bart van den bossche vandaag, doet ons toch ook weêr eventjes stilstaan by het té weinig in onze media aangekruiste verlies van de onnavolgbare tony cabana, die, precies één week terug, door eigen keuze, het ondermaanse voor het eeuwigdurende inwisselde, aannemelyk door de schuld van een burn-out.
waar bart van den bossche een oostendenaar was die zyn eerste strepen verdiende by studio herman teirlinck, lagen de wortels van tony cabana in de ultra-volkse 'jordaan' in amsterdam, van waaruit hy reeds op veertienjarige leeftyd het internationale televisiescherm veroverde, in een kinderliedjesprogramma van de vara. hy ambieerde een voetbalcarrière, werd met enig trompetgeschal binnengehaald by ajax - maar geraakte toen verwikkeld in een verkeersaccident, dat hem het sporten voortaan onmogelyk maakte.
de man kwam naar belgië, waar hy een noodlot zou moeten zien trotseren dat dat van een roy orbinson waardig heet. hy opende een nachtclub in mechelen - maar die brandde af. hy opende een nachtclub in lier - maar die brandde ook af. toch bleef hy vechten. wat voor bart van den bossche de hitsingel "de heuveltjes van erika" betekende, betekende voor tony cabana zyn hitsingel 'tingelingeling - het is geen weêr voor een string'.
de dood van bart zal zeker wel iets te maken hebben met de overdreven, byna stalinistische manier waarop onze belspelletjes ineens moesten worden verboden (op vtm presenteerde hy die tezamen met de goddelyke amarillys temmerman!...) tony cabana zag ik voor het eerst in "de tabel van mendeljev", die aflevering in het afgryselyke gezelschap van dirk draulans.
de moraal van het verhaal is dat we het allemaal veel kalmer aan moeten doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten