mollie werd reeds wakker rond zes uur smorgens, een uur te vroeg. maar toen ik vervolgens bezyden haar op de grond ging liggen, om tezamen met haar naar de onophoudelyke regenval te luisteren op ons zolderdak, sliep zy toch weêr in. daarna hadden we een uitgebreide conversatie, vreemd dat ik niet meer weet waarover. maar normaal gezien veert zy overeind en wil meteen naar beneden, terwyl zy vanmorgen oneindig lang bleef voortliggen, babbelen als een volwassene. uitdrukkingen bezigend als "chique dingen", et cetera.
na plichtplegingen zocht ik rond halfacht myn eigen beddensponde opnief op, en viel érg diep in slaap. en droomde, op vermoeiende wyze, dat ik voor een kempisch televisiestation doende was, een grootse stapel witte vuilniszakken op een karos te slepen.
het idee van dat kempische station is geen wonder: sinds deze week, lezers, schryf ik niet alleen voor "de streekkrant" agglomeratie antwerpen, doch tevens ook wekelyks een twééde, andere column: voor de editie der kempen. dus ik zal nu geregeld op reis mogen naar zoersel, hoogstraten en baarle-hertog...
ook die vuilniszakken, in myn langdurige droom, waren evident: want vooral juist in het écht, de ware wereld, in de werkelykheid, stond my deze klus voor de boeg, dwz in huize klappei; daar staat, op de achterkoer immers, een stapel zakken van twee, drie weken te vergaren - en nu staat die er nog stééds; toen ik optenief, definitief, tot het land der levenden kwam, bereikte wel, van achter de schoorstenen, de aankomende motor van de vuilniskar myn gehoor, doch werd ik in myn eigenste ledenmaten een zuivere verlamming gewaar - al zolang niet meer uitgeslapen - dermate, dat ik er niet eens toe kwam, tydig overeind te kruipen. mede door die twee gezwollen voetzolen van my, nu ook al zolang...
toen ik dan toch, om tien voor twaalf, na enige bladzyden "gesprekken met goethe" (eckermann) op straat stond, blootsvoets en in witte jeans: zag ik de vuilkar nog juist voorby walsen aan de verre einder...
vergeve my, luv!
reeds verzamelen zich daar nu, op die achterkoer, alle ratten van deze gebuurten, ook de vliegende ratten, de zwemmende en die in een rolstoel...
in de middag alwéér erg goeie seks met myn vriendin gehad, en daarna grand chique wezen eten in restaurant p marx. een fooi van zestien euro. de vrye uren, dwz die zonder de kids, vliegen als sperwers; de uren wanneer de kids terug zyn van school, kruipen en kruipen als te langzame, zware slakkenbeesten... al waren ze eigenlyk schattig beiden, vandaag ook... heel braaf, en lief, en kunnen goed spelen...
's avonds in myn eigenste pand, in de lindeboomstraat, zéér heftig gerepeteerd aan "vitalski goes classic", voor het aanstormende weekend (langdorp en tweemaal middelbeers, nederland); dit zyn geen tekstrepetities meer, maar zuivere muziekrepetities.
en daarna in alleryl te voet naar hier achter de hoek, theater "de garage", in de violetstraat, alwaar jowan petit, wist ik nog maar net, een try-out had. zie alle photo's hieronder...
4 opmerkingen:
Langdorp! Welkom in wat ook mijn dorp is.
ja, vreemd genoeg heb ik de laatste twee jaar al tien keer in dat kleine langdorp gespeeld!
Het zou dus beter fandorp heten...
jihaa!
Een reactie posten