de aanhoudende massa-moord-aanslagen op de openlucht-gevangenis die palestina is, deprimeren zo hard, dat ik het nieuws niet meer kan aanzetten. ook, buitendien, voel kik my werkelyk schuldig omtrent onze moedwillige overgave aan het voorbye wereld-voetbal; al die miljoenen kykers van over de gehele wereld, hadden tezamen één vuist moeten ballen, om de fifa ertoe te dwingen, hun afzichtelyke winsten te investeren in de stryd tegen braziliaanse kinder-arbeid. tot my drong dit definitief door vanaf die onvergetelyke zeven-één tégen brazilië; daarmeê kwam ook die onderliggende holocaust bovendryven.
voorts zyn dit, voor my persoonlyk althans, behaaglyke dagen, dat wel... ik probeer me zoveel mogelyk koest te houden... en morgen weêr een dagje aan zee met de kindjes...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten