martinus wolf vond de voorstelling een gemiste kans:"ik zie niet victor glorieux, ik zie gewoon vitalski maar dan met grys haar."
bert is het daarmeê eens, maar vindt dat juist een kwaliteit: de onnozelheid van iemand die iemand anders meent te staan uitbeelden maar ondertussen gewoon zichzelf blyft;
het ding is dat ikzelf wel degelyk 100% het geloof gewaarword, niét vitalski te zyn; ik voel myzelf wel degelyk iemand totaal anders worden...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

























Geen opmerkingen:
Een reactie posten