donderdag 11 december 2014
gastdichter victor glorieux
LIEFDE
jullie spraken over een man
die jullie alle vier
zeer goed kenden
en die volgens jullie
zo goed kon vryen
dat het, zeiden jullie,
een misdaad zou zyn
om hem voor jezelf te houden.
voor het eerst sinds myn pensioen
dronk ik intussen
een
integrale fles cava leêg.
ik zag de velden rond ons
weêr groen worden,
groener dan vroeger,
en myn aloude masker
viel van my af...
ik galoppeerde voor mens en dier
door het zilver
van zingend rivierwater,
voor
nog meer flessen cava,
maar ook voor, onderweg,
het verkondigen van liefde.
liefde die groeit als aan struikgewas,
zo argeloos.
... van m'n eigen, vele vriendinnen
van lang geleden
ben ik vooral
dat ene meisje indachtig
dat ik dankbaar was omdat zy
haar tengere hals
niét met een dunne,
maar wel met een brede, diepe,
snikhete en duistere schoot combineerde.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


























Geen opmerkingen:
Een reactie posten