donderdag 11 december 2014

gastdichter victor glorieux












LIEFDE


jullie spraken over een man

die jullie alle vier
zeer goed kenden

en die volgens jullie

zo goed kon vryen
dat het, zeiden jullie,

een misdaad zou zyn

om hem voor jezelf te houden.

voor het eerst sinds myn pensioen

dronk ik intussen

een

integrale fles cava leêg.

ik zag de velden rond ons

weêr groen worden,
groener dan vroeger,

en myn aloude masker

viel van my af...

ik galoppeerde voor mens en dier

door het zilver
van zingend rivierwater,

voor

nog meer flessen cava,

maar ook voor, onderweg,

het verkondigen van liefde.

liefde die groeit als aan struikgewas,

zo argeloos.

... van m'n eigen, vele vriendinnen

van lang geleden

ben ik vooral

dat ene meisje indachtig

dat ik dankbaar was omdat zy

haar tengere hals

niét met een dunne,

maar wel met een brede, diepe,
snikhete en duistere schoot combineerde.





Geen opmerkingen: