column streekkrant editie antwerpen

ANTWERPSE STANK TOP TIEN

Traditioneel publiceer ik hier, in Deze Week, ieder nieuw najaar dé top tien van Antwerpse plekjes die het hardst stinken. Dit jaar ging ik evenwel ten rade bij de sociale media, en de tel is inmiddels niet meer bij te houden. Neus dicht, hier gaan we…

Uiteraard scoren de plekjes waar pisseinen staan zeer goed; die van de Groenplaats, die van de Pothoekstraat, die aan de kerk van de Dageraadplaats. Opmerkelijk: de pisseinen aan het Stadspark bestaan niet meer. Het steegje van de Poesjenellenkelder stinkt hard vanwege wildplassers, maar ook andere vochtigheden doen hun duit in het zakje: het waterzuiveringsstation in Antwerpen Oost ruft té hard, en ook overvolle trams en bussen stinken vooral bij regenweer zeer hard. Ook kan je bij regenweer beter niet achter de vuilniskar hangen, zéker niet wanneer die het GFT aan het ophalen is, dat bij herfstig weer vaak dagenlang tegen het plaveisel blijft plakken. Goed nieuws: de rioolputlucht waarvan café Den Hopper vroeger wel eens last had, is helemaal van de baan. Om eerlijk te zijn scoren de toiletten van Het Zeezicht slecht. Blijft ook vreselijk: de luchtroosters van metrostations wanneer de blazers aanstaan. Het premetrostation Elisabeth schijnt het ergste station te zijn.

De Bostofabriek van Merksem wordt meermaals getipt om zijn sublieme stank, alsook de lijkgeur in de Slachthuislaan en de rare walmen ter hoogte van algemene veevoeders Aveve. Radiomaker Koen Fillet noteerde dat de Carrefour onder de Groenplaats té hard naar een Carrefour ruikt, precies zoals Serge Baeken, de striptekenaar, soms bijna flauwvalt van de liftgeur van de Delhaize aan de Plantin en Moretuslei. Parfumwinkels zijn ook om van te stikken, vooral in hermetisch gesloten shoppingmalls. Charlotte Nyssens van Tutti Fratelli geeft als tip van de week de splitsing Dambruggestraat-Offerandestraat, aannemelijk opnieuw dankzij wildplassers.

Toch is er verlossing in zicht; in sommige zijstraten van de Turnhoutsebaan werden diverse gevelrijen met aluminiumplaten betimmerd, omdat de stank soms dwars door de betonnen muren wist te dringen. En ziedaar: het werkt, de geur blijft er enigszins mee buiten! En maak je vooral geen illusies: in de herfst stinkt het op den boerenbuiten even hard.