vroeg opgestaan - niet thuis, maar aan zee; teneinde, zodoende, ook vroeg in de voormiddag in myn automobiel te kunnen stappen, met de bedoeling om naar antwerpengrad over te ryden. een aangename rit, goeddeels in rustige stilte doorgebracht.
ons huis in de koekenstadt lag er kennelyk zeer mooi by; tamelyk netjes, en met overal die nieve oude prachtmeubels, eêrgisteren van myn zus allemaal cadeau gekregen. op de radio speelde sinead o connor, "nothing compares 2 U", en tot myn warrige verbazing kreeg ik daar ineens één traan van in myn ogen. dit, gedurende slechts één halve seconde.
vormelyk gezien, zit de climax van dat liedje in de frase "all those flowers that you planted, mama, in the backyard; all died when u went away..." al wordt daarmeê toch niet helemaal de verwachting ingelost van de werkelyk ongekende, meer dan plechtstatige spanning waarmeê dat liedje geheel in het begin wordt ingezet...
eenmaal boven in huis, trof ik myn vader opeens aan, die pitouche was komen voêren; we hadden mekaâr niet verwacht, en schrokken ons daarom béiden effenaf een aap van mekaâr!
van halfeen tot halfvier een gestreng geconcentreerd debat met nele, betreffende de eerste schetsen voor ons toneel; beiden in de oude zetel hangend, met beiden een blik cola zero voor ons, verliep dit aanvankelyk tamelyk hard; vanalle stukken tekst die allemaal integraal moeten worden geschrapt; nog andere alinea's, die van plaats moeten verwisselen; externe, vooralsnog zeer vage ideeën die toch wél nog erin moeten; maar: ze heeft gelyk.
dit is nu eenmaal keiveel werk, dat weet je op voorhand, zelfs als het vanzelf gaat (wat heden niet het geval is), ook dàn zelfs is zoiets keiveel werk, te veel om aan te willen beginnen eigenlyk...
tot slot, rond tien voor vier, meteen optenief terug helemaal naar oostduinkerke. aldoor onderweg de "peach and orange podcast" hebbende spelen. een paar keer hardop gelachen daarmeê...
de meest exotische gewaarwording van de dag: savonds by myn gezinnetje thuiskomen van myn werk - maar dan in oostduinkerke, zodus. echt maf, toch? en daarna dan zelfs nog gezwommen... de dag was inmiddels namelyk uiterst zonnig geworden; dus: grys begonnen, doch byna subtropisch tegen de avond aan.
er gaat niks boven zwemmen in de noordzee àls die zo warm is. meestal is de noordzee enigszins onherbergzaam, maar àls ze zo zacht is, en met van die fyne, edda-achtige golven zoals de gehele voorbye week het geval, dan levert dit fynere zwempartyen op dan in spanje of in zuid-frankryk.
tenzy je zou willen snorkelen...
2 opmerkingen:
Zalige zee!
indeed!
Een reactie posten