ik kwam beneden op straat; alles normaal en in orde, tenzy wel een zekere merkwaardige, geelkleurige schemer; maar plotsklaps was die omgeving helemaal anders; een andere, kortere straat, andere gevels, andere auto's en andere mensen die er liepen - wel steeds nog avond. in dromen zyn plotse veranderingen schering en inslag, maar hier nu ervoer ik dit als totààl angstaanjagend; de verandering maakte dus inhoudelyk deel uit van de droom. ook de mensen in de straat, die allemaal andere mensen waren, wisten totaal niet waar ze zich bevonden. allicht was dit een geheim wapen van een net zo geheime vyand; een vermogen om jouw zomaar ineens in een andere omgeving te zetten. érg akelig - je wist totaal niet waar naartoe, naar links of naar rechts of wat nu?
een droom komt nooit alleen. later diezelfde nacht was ik in de arenberg, waar ik een enorm groot feest had georganiseerd, dat bezig was met te beginnen, dwz vele vrienden stroomden binnen; dirk wauters, martinus wolf, etc. ik was ook meteen allerlei bunnies aan het photograferen. myn haar was erg lang, zoals toen ik een twintiger was... by myn weten is dit de eerste keer dat ik nadrukkelyk iets post-corona-achtigs droom, al moet gezegd dat ik me de laatste maanden myn dromen zeer slecht herinner.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten