irene vervliet leefde nog. ze had een boekenwinkel op de hoek van de carnotstraat. laat op de middag kwam ik daar langs. in een van de kleine etalages lag er een stapeltje "bulk"-boekjes. ik naar binnen, om my die te gaan aanschaffen. maar irene leidde my alleen maar naar boekenaanbiedingen op de eerste en de tweede verdieping, in plaats van het gelyksvloers, waar die bulk-boekjes lagen. het was er schemerachtig en leêg, vanwege de corona-crisis. ze wilde eigenlyk ook net sluiten. doordat ik er binnen ging, kwamen er algauw nog een heleboel méér mensen. jammer omdat ze wilde sluiten, maar ook goed, omdat ze zo aldus beter zaken kon doen. veel later, namelyk na de dag, om zes uur savonds in de zetel, droomden-ik dat ik té diep onder water zat om nog op tyd terug boven te geraken om te kunnen ademen. brrrr....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten