uit het schriftje

zou je naar een film willen gaan kyken waarvan je weet dat die in de loop van alle scènes wel heel erg prachtig is - maar dat het einde volledig suckt? want zo is onze deal met god wanneer we geboren worden; met wat geluk hebben we chance en plezier en geluk en vreugde - maar: op het einde zullen we branden, verongelukken, verdrinken, verstikken, verkankeren en vergaan.

    dus als een film waarvan je op voorhand weet dat het einde je absoluut niet zal bevallen.

mickey rourke zag zyn eigen broêr sterven in zyn armen, de énige mens aan wie die iets had ("myn broêr maar vechten tegen zyn ziekte - alleen om dié reden kon ik in de jaren 90 geen zelfmoord plegen..."); "er is niks romantisch aan de dood; het is koud, lelyk, eenzaam en deprimerend."

als rocco james conan iets moet doen dat hy niet graâg doet, zegt hy: "dat is levensversmos."

de reden waarom een kat niet rancuneus is, is niet omdat ze geen psychologisch benul zou hebben, maar in tegendeel, omdat ze weet dat jy er ook allemaal niets aan kan doen.