we woonden in kontich in een groot huis, dat nog bezig was met te worden herbouwd. groot en sterk en mooi. maar byvoorbeeld de gordynen: dat waren twee verschillende soorten gordynen, die niet allemaal op dezelfde rail hingen. maar dat zou nog wel goed komen. als je aan het hoofd van de grote eettafel zat, had je links achter je een raam dat uitzag op een riviertje vlakby; dit inzicht maakte overdreven gelukkig. dan wel het idee: is het niet enorm sàài op deze plek? hoewel toch ook juist goéd als niemand my hier zou weten te vinden?*** met myn neef filip baeken en een paar andere neven een gesprek over "weet jy nog de eerste keer ooit dat je een mail binnenkreeg met niet alleen tekst maar ook beeld?" ja, dat weet ik nog: de sonnettenpol mailde my opeens een photo door van sneeuwbal, zyn kat. dat moest effectief zyn gebeurd in het jaar 2000. ik ging door myn dak...*** ik was op een feestje aldoor overdreven gek aan het doen. dit had te maken met het feit dat ik tamelyk beroemd was...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten