het westerse standpunt sinds de verlichting, kort door de bocht: je hebt de vryheid om te doen wat je wil - zolang je daar niemand schade meê berokkent. als iemand vyftien keer per dag wil bidden en daarby ondertussen kalfslederen zwemvliezen wil dragen, dan moét dat kunnen. als hy echter van mening is dat een ander evenééns verplicht is om dat te doen, dan pakt hy de vryheden van die ander af. vanuit ons éigen standpunt is het daarom alvast logisch om in te grypen, dat hoeft geen betoog. alleen al om de drommels die daar worden onderdrukt, te beschermen.
ja maar, zegt dan de advocaat van de duivel. "erg veel mensen ginder, denken daar natuurlyk ànders over! een enorm grote groep afghanen is dan weêr van mening dat het wésten verwerpelyk is en zich vergist! dus daarom mogen wy ons daar niet meê bemoeien!
maar: dat argument heeft geen betekenis, want wat is nu het paradoxale? als wy ons wél bemoeien met het tirannieke regime in byvoorbeeld afghanistan - dan schikken wy ons juist helemaal naar hun éigen philosofie. hun éigen standpunt is toch juist, dat je je wél mag bemoeien met een ander? dat je wél, met geweld, je wil mag opleggen aan een ander? dus: zelfs méér nog dan vanuit ons eigen standpunt, wordt ook vanuit het standpunt van het tirannieke regime zelf, een imperialistische inmenging van buitenaf gerechtvaardigd. door je wil aan de taliban op te leggen, neem je de taliban zelf als een stichtend voorbeeld.
de optelsom daarvan is dat het moét. er is geen enkel tegenargument. we moéten àlle naties ter wereld zo actief als het maar kan, ook manu militari, verplichten de mensenrechten te eerbiedigen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten