@ the bookshop 2

het gebeurt anders nooit, maar vanmorgen werd ik rond halfzes sochtends reeds wakker van de zorgen, van de kopzorgen; en wel, beste lezers, op zo'n rigoureuze manier, dat het zelfs geen zin meer had om nog te willen blyven neêrliggen; derhalve dan maar, zittend aan een tafel, opnieuw beginnen te lezen - ditmaal, in plaats van in goethe, in "het rattenkâsteel". wat zeker nodig was, daar ik nu al een goeie maand bezig ben, dit boek helemaal om te bouwen naar een roman. niét als een zoveelste don vitalski-project waar weêr niks van in huis kan komen, maar wél als een onderneming in actieve tezamenspraak met de weduwe van marc sleen - dus: "for real", wil kik bedoelen.

    jullie zeggen: dat boek al beginnen te bewerken - nog voordat je het gelezen hebt?? maar - inderdaad: jawel. niet alleen is dat iets dat "kan", zélfs is dat iets dat goéd is. wisten jullie dat james joyce, met zyn levensberoemde bewerking van de oddyseus, deze oddyseus zelfs nooit één keer echt gelezen had? zelfs nooit één keer zelfs maar in zyn handen had? hy kende het verhaal alleen maar van de kinder-editie van zyn dochter.

de dochter van james joyce is langzaam maar zeker gek geworden. myn eigen dochter is zeer snél gek geworden. dat is het verschil. het doet me pyn dat ik haar nooit zelfs geen hand meer mag geven, zelfs nauwelyks meer mag aanspreken - dit, nadat we, toen ze een peuter was, zo close waren... miguel de cervantes zei het al: "de ziel van een man wordt bepaald door zyn dochters."