Voor een briljante student als Francis, mocht het een verloren dag zijn. Van haar kant wenste Mieke haar tijd nuttig te besteden. Zij vroeg wat de betoging tegen de opstelling van kernwapens had opgeleverd. Sinds haar gesprek met Eva was ze op de grofste leugens voorbereid. Dus betekende het voor haar een opluchting te vernemen dat hij na een onderhoud met de organisatoren was thuisgebleven. ‘Hun doelstellingen leken me te abstract.’
Het werd vroeg donker. Had Francis eindelijk door dat er met Wim geen land te bezeilen viel? Werd hij de stompzinnige sfeer en dat eindeloos gepalaver over bijzaken eveneens beu? Nadat hij had aangekondigd dat het tijd werd om op te stappen, sprong het crapuul plotsklaps met de uitzinnige kreet van een gek overeind. Weer ging het door Miekes hoofd dat er bij zo'n opwinding weinig meer nodig is om een weerloze vrouw de hersens in te slaan. In paniek holde zij naar buiten en bleef op veilige afstand staan. Ook Francis maakte zich uit de voeten. Was het crapuul zwaar onder invloed? In de verlichte deuropening tekende zijn dreigende omtrek met opgestoken vuist zich scherp af. ‘En laten jullie ons voortaan met rust!’
Terwijl ze gehaast wegreden, liet Mieke horen hoe vreselijk ze over Annie inzat. ‘Dat hij een genie is, praat zijn gedrag lang niet goed!’
Daarop reageerde Francis fel. ‘Ken jij Annie? Nee! Hou dan je waffel! Hoe kan je over haar bezorgd zijn? Je bent toch geen trut, verdomme!’ Dit verwijt, als zou zij zich tooien met burgerlijke schijn, kwam aan als een kaakslag.
‘En wat, als hij haar de hals heeft afgesneden? Heel wat genieën zijn ontoerekenbaar!’
Francis bond in. ‘Maak je over Annie geen zorgen. Zij staat haar mannetje!’
Zij bereikten de Leuvense Steenweg en sloegen af naar het centrum. ‘De naakte mens heeft zich aangekleed,’ begon Francis weer. ‘Daarmee werd hij een eersteklas komediant. Niet alleen bedriegt hij de anderen. Hij bedriegt vooral zichzelf. Hij is een grootmeester in fatsoen en morele verontwaardiging. Erger nog dan de hond, die zijn kunstjes verkoopt. Geef hem elke dag zijn zoetigheidje, garandeer hem zijn vermaak en biologisch voortbestaan en hij - koning van de schepping, dankjewel! - fabriceert als eindproduct de meest stinkende drollen. Prachtig niet?’
‘Walgelijk!’
‘Dat zeg je nu, omdat je als komediante liever je ogen sluit. Maar ik herhaal: wie stront voortbrengt, is zelf ook stront! Moet je die braafheid zien! Begrijp je nu mijn bewondering voor marginalen als Wim en Toebakske? Nee, je zit vast weer aan thuis te denken!’
WORDT VERVOLGD...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten