wat is er met de pols aan myn linkerarm? die zeurt al wel langer, maar vanmorgen was het erger. ik kon hem niet meer draaien, er niks meer meê oppakken. zo kon ik subiet, misschien, zelfs geen auto meer ryden? wat dan??
twee dafalgans later, van een groter formaat dan gewoonlyk, lukte dat toch wél...
zelfs kon ik my, met de wagen, manoeuvreren over de berm naar het tankstation, aan de schynpoort, om daar drie exemplaren van "monster-busters" op de bus te doen. maar toch: soms moest ik met myn rechterhand myn linkerhand oppakken, om die zo dan naar een andere, doch wel nog net zo slappe positie op het stuur te verleggen.
oftewel is dit gekomen van het typen, oftewel van het tennissen (hoewel ik die sport, tennis, nu al meer dan 25 jaar niet meer heb uitgeoefende; maar toen, 25 jaar geleden, kan ik misschien toch wel, nu ik eraan terugdenk, zeer hard geklopt hebben - zo jong als ik toen nog was... het was niet echt tennis, maar jokari...); oftewel is het een betovering. een van myn leerlingen vertelde my vanmiddag, in alle ernst, dit volgende: dat er in zyn woonblok, in noord-merksem, een vrouw woonachtig is, die zich snachts in een kat kan veranderen.
"echt? hoe doet zy dit dan?"
"wel," zei hy. "kyk. ze gaat," ging hy voort, "'zo' staan; kyk: met haar schouders zo, naar beneden; en met haar gezicht naar omhoog terwyl; en dat houdt ze zo urenlang vol - net zolang, totdat ze in een kat is veranderd."
een andere leerling in deze klas, een meisje dat zich volstrekt toevallig in diezelfde blok weet wonen, bevestigde in alle ernst dit verhaal.
nu, om twee uur snachts, van de dinsdag op de woensdag, voelt het minder infernaal - doch nog steeds niet zoals het hoort... dit gaat nog dagen- en wellicht wekenlang voortduren. maar wat het juist is, hoe het exàct aanvoelt, laat zich niet vastleggen. daarnet de vuilnisbakken buitenzetten, dat ging dan weêr wel, zelfs ietsje gemakkelyker juist nog dan anders...
2 opmerkingen:
Een geklemde zenuw in uw nek of rug? Go see the doctor.
rheuma denk ik
Een reactie posten