zoals jullie weten, ben ik voor de tweede keer in myn leven nog eens naar "once upon a time in hollywood" aan het kyken geweest. in drie sessies van telkens drie kwartiers. terwyl de hele rest van die prent zo ongelooflyk prachtig is, neem ik aan het gewelddadige einde toch zodanig veel aanstoot, dat hy voor my toch niét in de top 10 kan van "beste films aller tyden". zonder die overdreven geweldscène had die daar zeker wel gestaan.
ik protesteer tegen het geweld op zich; je moet er altyd rekening meê houden dat er ook mensen naar kyken die niét dat vermogen tot ironie bezitten, zodat die film meêwerkt aan de zuivere slechtheid van onze tezamenleving. maar ik verzet my er ook tegen om compositorische redenen; die afgryselyke, buitenproportionele slachtparty heeft als een gevolg dat er van alle impressies die eraan voorafgingen, niets meer overblyft. al die subtiele dingen, al die mooie dingen; al dat geraffineerde acteerwerk, al die kleine grapjes; dat wordt allemaal doorgechast. en waarom? dat was écht helemaal niet nodig geweest, wat een vergissing.
(had ik ook met de film "rundskop", die ik ook los daarvan wel als schromelyk overschat ervoer; die castratie-scène daarin, is zo buitenproportioneel gewelddadig, dat de hele rest van de film er geen betekenis meer by heeft.)
(had ik ook met de film "rundskop", die ik ook los daarvan wel als schromelyk overschat ervoer; die castratie-scène daarin, is zo buitenproportioneel gewelddadig, dat de hele rest van de film er geen betekenis meer by heeft.)
voor my mag er een gecensureerde versie van worden uitgebracht. die hond die de vyand in zyn kruis byt mag er wél in, zelfs die vlammenwerper-in-het-zwembad mag er wél in; eigenlyk alleen maar die scène waarin dat meisje aanhoudende met haar gezicht tegen de muur wordt geslagen, moet er écht uit, zoals gezegd zowel om morele àls om esthetische redenen; en dàn wel, in die gecensureerde versie wél, staat deze film voor my in de allerhoogste regionen denkbaar.
5 opmerkingen:
Ik vond het een lege film. De leegte van een filmpersonage dat aangepraat wordt een goede te acteren omdat het spelen van een slechte nefast kan zijn voor de carrière. Rijk worden in een arme wereld op basis van bekendheid als goede filmpersonages.
Wat minder bekend is, is de Netflix serie Maid. De hoofdrol wordt gespeeld door de vrouw in het midden van de foto van deze blogpost. Die serie vond ik veel beter.
Ik vind dat dat moet kunnen. Dat geweld. Zo is het in het echt ook: het ene moment diep filosoferen en een seconde later keihard onnozel doen. (Ik bedoel dan dat geweld voornamelijk grappig is, zoals een Jorrit film ook eerder grappig is dan eng)
En crowdserver: dat is allesbehalve een holle film. Daarom is die net zo goed, omdat die alles heeft. Zowel op de vlakte als zeer diep eronder.
ja maar niet iedereen ziet daar het grappige van in. je moet je verantwoordelykheid nemen als je een massaproduct maakt...
Reservoir dogs, pulp fiction, Inglorious Bastards, … komaan hè. Wees niet zo woke, oude man.
Een reactie posten