woensdag 16 februari 2022

state of being, 17 februari 2022

in principe moest ik reeds om zeven uur reeds op; doordat er namelyk werkmannen gingen komen, om een rolluik te installeren in de slaapkamer van rocco james conan. dat is de kamer nààst myn eigen slaapkamer, dus in principe kon ik toch wél blyven liggen; maar dat is dan zeer luizig; op een ogenblik kom je dan in je onderbroek en je beduimelde kamerjas op je blote voeten met ongewassen haar in het gangetje naar buiten - en dan sta je daar recht tegenover twee werklieden in hun overall,- laat het!
    evenwel dacht ik eventjes reeds om halfvier snachts dat het zover was -was dàt eventjes een meêvaller!...
    de kinderen naar school en die werkmannen na één uur alweêr gedaan met werken; zo bleef ik met luv alleen achter, die wel altyd heel streng is, maar met wie ik toch tezamen, naar de aanbevelingen van els crawls, de beklemmende documentaire "britney versus spears" kon bekyken...
    dan tot halfvier het huis voor myzelf. schoorvoetend aan de poe-lezing beginnen te werken, niet zonder eerst, uitgebreid, een paar boekenplanken te hebben opgedirkt. in de machine-kamer is daar àltyd werk aan; afstoffen, de grote boeken tezamen brengen, inmiddels vergeelde stukjes postkaart by het vuilnis kieperen. ondertussen kan je dan naar de radio luisteren, en genieten van de warmte, want die benedenkamer stookt zes keer beter dan de boven.
    éigenlyk is dat werk aan die poe-lezing zes keer niks, alleen knippen en schuiven in het bestaande boékje dat ik al maakte rond dit onderwerp, en dan verder de woordenschat en de zinsbouw iétsje meer verspreektalen. meer niet...
    daarna opniéf beginnen te ruimen, maar dan meer grondig, als een vervolg op gisteren. de slaapkamers stofzuigen, rocco james conan zyn slaapkamer, die compleet verwaarloosd is geraakt, algeheel opdirken; eens ik begin te ruimen, kan ik niet meer stoppen, het dreigt dan gelyk een "grote kuis" te worden. tonnen en tonnen prullaria de deur uit - mensen die nu kinderen zyn, worden dààrdoor belaagd: achttien scharen, dertig ponytjes, vierhonderd schriftjes, tweeduizend stickerboeken, zes triljard knuffels, kussens, playmobielmannetjes en andere shit waar ze éigenlyk geen halve minuut naar omzien - adembenemend, verstikkend, angstaanjagend!!...
    inmiddels best slaperig. het werd zeven uur savonds en hier lig ik. in de zetel.
    nog het meest uitgeput doordat ik tydens dat kuisen oneindige vele speeches en interviews beluister, van telkens weêr iemand ànders die meent alle waarheden in pacht te hebben...

Geen opmerkingen: