precies halverwege: "we zyn jouw rugzak vergeten!"... met daarin al zyn levensnoodzakelyke spullen. gecombineerd met het idee dat ie zyn teksten niet echt had ingestudeerd (in de voormiddag had ie een piano-voorstelling ook), is dit voor myn zoon genoeg om, al blyvende trappen in de tegenwind, te beginnen te wenen, best hard...
hem op de lange duur kunnen afzetten in de repetitiezaal; "papa niets tegen haar gaan zeggen dat is gênant!!" ("haar" = de regisseur...) "nee hoor rocco, zy begrypt nu jouw situatie."
voorts: "ik ga nu als de wiederweêrga jouw rugzak gaan halen, en breng die meteen!"
als de bliksem alleen weêr naar huis trappen. voordeel: de wind in de rug; nadeel: nu dan weêr slagregen.
en àltyd die platte banden van myn kutfiets, het woord "fiets" zelfs onwaardig..
dan wéér terug naar berchem - in slagregen én tegenwind... "gelukkig kan ik ondertussen naar de radio luisteren,"- of neen; telephoon valt uit; platte battery.
okay...
het enige dat toch maar telt, lezers, is jouw liefde voor jouw kind.
een koffi in de "roodwit". buren van vroeger gesproken. een fan een handtekening gegeven (echt...)
terug naar huis met rocco: in de omgekeerde cirkel, namelyk langs de binnenzyde van treinspoorbruggen en langs park noord - onderweg uit weêrwraak langs de mekanik stripwinkel, voor die batman-statue; heeft ie nu écht wel verdiend... ook zelf terloops een bepaald stripboek gekocht, dat echter zo duur was, dat ik my daar nu, op dit moment van schryven, nog styeeds enigszins schuldig om voel - my inmiddels voornemende, de rest van februari my géén énkel boek meer te zullen aanschaffen...
nu is het middernacht. voor morgen te wetteren zou ik, voor het edgar allan poe-event, drié spreekbeurten doen; doch op de valreep begryp ik nu, moê aan deze tafel, dat ik die dérde spreekbeurt naar volgende week ga verplaatsen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten