uit het schriftje

daarstraks liep ik langs de gevels van de eligiuskerk hier achter de hoek. die kerk is altyd maar dicht. en toen bedacht ik dat de leêgloop van de kerk ook de schuld is van de pastoors; die pastoors doen gewoon niet hard genoeg hun best, àl die kerken zouden àltyd actief opengehouden moeten worden, er zouden àltyd creatieve misvieringen en gezangen en religieuze events gaande moeten zyn, zodat mensen weten dat ze er àltyd terechtkunnen voor avontuur, van 's morgens tot 's nachts.

    hoeveel dichters blyven toch wél gedichten schryven, zelfs al is er niemand die ze leest? hoeveel toneelmakers werken zich niet de naad uit hun voetzolen, ook als ze zelfs op voorhand al weten dat er niemand gaat komen kyken? dààraan moeten onze pastoors zich spiegelen: die kerken allemaal permanent geanimeerd houden, tegen de stroom in.

    "ja maar dat kost geld,"- dit zou wel het lààtste argument mogen wezen voor de kinderen van franciscus. laat die kerken dan koud, en quasi onverlicht, en werken met vrywilligers.

    de kerken zyn dicht, omdat ze leêgliepen; maar dat leêglopen had de kerk niet mogen raken, ze hadden juist extra hard moeten blyven doorduwen.

aan zo'n religie zou ik nu zelf wel behoefte hebben, op dit moment.