state of being, 8 augustus 2018

in tien stappen.

1. puzzelen aan de decap-voorstelling...

2. half-crazy worden door alwéér trouble rond de musical. agenda-matige onzin, het tekort aan repetitie-tyd en middelen.

3. twee uurs aan een stuk door boekhoudkundige rotzooi voor sabam. als je zéker zou weten dat het wat opleverde, was het goed - maar sabam is een geblinddoekte juriste, de ene keer is het bingo en de andere keer besta je niet; en er is niks dat je kan doen. écht "het slot" van franz kafka.

4. voor die sabam eerder op de dag op bezoek geweest, de hitte door, by danielle teuwens op de varkensmarkt, die er alles van afweet.

5. nu regent het,- fyn... maar: van my mag de hittegolf nog voortduren. zeker als ik volgende week in staraja russa vertoef, by het water.

6. myn visa-kaart doet het zomaar ineens niet meer. raar, en ook vervelend, want ik moet vyf nieve t-shirts hebben.

7. de geluidsboxjes van myn laptop zyn ook ineens kapot. zeer vervelend. ik denk door een bepaalde, waanzinnige hoge, scherpe fluittoon van een opname van het decap-orgel...

8. rocco james conan kykt savonds graâg met my naar "the beastmaster", maar eigenlyk is dat toch te bloederig voor kleine kinderen. "toen ze die mensen in het vuur gooiden, daar heb ik niet van wakker gelegen - maar toen jyzelf die film zag toen je nog een kindje was, kon jy toen slapen van dat lachende skelet?" (ik was toen een kind van twaalf, niet van zes...)

9. myn broêr serge en myn neef sam zyn nu op het moment, voor de musical,  een filmpje aan het maken; het laatste van alles; ik wil er naartoe, op het eilandje - maar: het regent te hard. die regen is wel een verademing, en die bliksem is ook mooi. (maar aan zee toch mooier dan in antwerpengrad betonstadt.)

10. oké dan.

interludium

een van de allerlaatste photo's van den brel...

hy had toen al tien jaar niet meer opgetreden...
hy verstopte zich in kleêrkasten en toiletruimtes voor journalisen en photografen...

dat was wel geen aanstellery; zyn laatste plaat kreeg op voorhand een miljoen bestellingen, waar tot dan het record op 400.000 had gelegen, met pink floyd.

(en toch: als de vrt een programma maakt "de grootste belg"- dan kiest ons volkske voor pater damiaan... bahreuh...)

-end

afterlink

laatste dag van de hittegolf

dinsdagbunnie

natasja van linde

prent vd week

(c) mollie / rocco

cult

de schoonheid van low-budget;
in de conan-rip-off "the beastmaster" uit 1984,
was er geen geld voor een tamme zwarte panter;
zodat er in die film een zwart geverfde leeuw rondwaart...

agenda

te zondag speel ik met guido belcanto en martinus wolf op de opendeurdag van de familie decap in herentals...

uit het schriftje

wat is ook alweêr een bushwacker? ik zocht het al eens op, lezende in tex willer, maar in "there will be blood" kwam ik het opnief tegen - doch: ik bleek het weêr te zyn vergeten. - het schynen, ach ja, guerilla-stryders te zyn van tydens de americaanse successie-oorlog...

dat zou en goeie manier zyn om rond kafka een lezing uit te werken:"de vyf raarste zinnen van franz kafka".  en dan, niet-apologetisch, alleen maar uit "het slot" citeren, ja zelfs je eigen helemaal verliezen in het "navertellen" van het plot (terwyl ik in myn lezingen anders helemaal nooit enige aandacht aan het plot besteed.)

"wie van de drie". zo onnozel als het was, zo leer ik nu ook nog, o bloggers, dat het format uit de v.s. kwam. dus zo debiel als het programma al was - toch konden ze het niet eens zelf hebben verzonnen.

contre brel; in een interview zegt de man:"mensen zyn tovenaars, maar ze weten het zelf niet meer"; wat een tenen krullende aanmatiging... wie is hyzelf dan wel, om dit inzicht op ons neêr te laten? en hoe schaapachtig moet zyn publiek dan wel niet zyn, om daarvoor te willen gaan neêrzitten? om zo erg te willen worden beleerd?

het "wy weten het, en zy weten niets", ofte het "dood aan alle klootzakken"-credo van brel, werkt alleen binnen de muren van het toneel. binnen dat intieme, vluchtig gedeelde moment kan je inderdaad snel naar buiten wyzen en je toeschouwers meê opheffen naar eender waar; het werkt niet op een plaat en het werkt niet in een tydschrift.

byvoorbeeld "voir un ami pleurer"- zeer mooi als je naar het toneel gaat en je dat mooi vertolkt over je heen krygt. maar je gaat thuis die plaat toch niet opleggen? en toch zeker geen twee keer na mekaâr?

de beste manier om brel te consumeren is, naar een optreden gaan van filip jordens... dan is het toneel en dan beleef je het, en dan is het effectief helemaal geniaal.

je slaat wel achterover, ook enigszins van chauvinisme, als je ziet hoe waanzinnig veel grootheden, van ray charles tot sam cooke, brel hebben vertolkt;  https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_Jacques_Brel-vertolkers

maar telkenmale hy uitroept:"dood aan de klootzakken!", een van zyn meest gebruikelyke slogans, voel ik my eenvoudigweg juist van die klootzakken deel uitmaken.

-end

maar... ik wil door jullie helemaal niet gediend worden !!

afterLink

waar brel zich eigen uiteindelyk begraven heeft; atuona, een gehucht te hiva oa, een der markiezeneilanden; verder weg van de beschaving kan je het niet verzinnen; meest nabygelegen land is tahiti; en dat is al tien uur vliegen.

maandagbunnie

ines mast

prent vd week

(c) mollie

filmrecensie

je krygt van de americanen aldoor brol op je bord - wel steengoeie brol, maar brol net zo lief; ofwel opeenvolgingen van geniale effecten met tussendoor professioneel scenario, ofwel "psychologie" maar dan toch zelden zonder hier en/of daar een paar seconden sentimentalisme; waardoor je byna niet meer kan geloven ze dat ze toch wel ook zo'n film kunnen maken als "there will be blood"- vooral kan je niet vermoeden dat er een publiek voor bestaat...

     (tegen het einde begin je wel te vermoeden binnen welk kader dit dan past, en algehéél op het eind wordt je daar wel opeens té hard op gedrukt; dat dit een staaltje onvervalst klassiek naturalisme is; de prent blykende, by naêr inzien, gebaseerd op een roman van sinclair - lees: styn streuvels.)

het vervelende is dat het intussen zeer laat is en dat ik toch nog iéts zal moeten werken... er is tevéél entertainment, te vaak en te zeer vlak voor je... je kan zelf niks meer scheppen...

-end

afterLink

de betere jiskefet... aanrader...

zondagbunnies

myn pa en myn ma

prent vd week

(op de markiezeneilanden)
(c) gauguin

alternatieve feiten

1. de naam "simply red" slaat niet op het rode haar van die onnozele zanger, maar op het gegeven dat alle groepsleden supporteren voor manchester united.

2. zoals van gogh van de academie is verwyderd, zo is ook lucille ball ooit van de toneelschool verwyderd, wegens "te verlegen en te stil".

3. roger moore had in al zyn filmcontracten genoteerd staan dat hem gedurende opnames een ongelimiteerd aantal cubaanse cigaren moest worden geoffreerd.

4. kafka was een groot fan van charles dickens, stellend dat zyn eigen kortverhaal "de stoker" een immitatie was van dickens' "david copperfield"; maar toch laakten-'ie de té karikaturale personages van dickens, zyn soms weêrzinwekkende sentimentalisme, zyn in-herhaling-vallen met sommige effecten. hoewel kafka geen hoge pet op had van zyn eigen werk, stelt hy toch dat hy hier en daar een "verbetering op dickens" heeft kunnen maken.

5. de eerste tom & jerry verscheen in 1940. jerry had toen nog geen naam, en tom heette jasper.

6. de kleur van de kleêren van norman bates in "psycho" is periwinkel blauw.

7. de laatste woorden die marilyn monroe uitsprak in haar laatste film-opname, waren gericht tot clark gable, in 'the misfits'; "hoe ga jy je weg terugvinden in het donker?"

oud artefact van de maand

van de markiezeneilanden ook weêr...

joke

state of being, 5 augustus 2018

vandaag helemaal niets gedaan - maar ook , zelfs, niet aan "nietsdoen" gedaan; dwz, dus, nog minder dan niets. hoewel toch oppervlakkig gestofzuigd.

    de actuele hittegolf nochtans met drie graden gediminueerd zynde, en van een zachte bries voorzien, door dewelken-ik my in het park welhaast naar en blouse bovenop myn t-shirt wist verlangen.

    gegeten heb ik een gerecht dat zich liet aankondigen als loempia's, maar in de praktyk op een soort kroketten geleek. voor toén was het in orde - maar nu vannacht heb ik opnief honger; maar er is geen eten in huis.

dreamer

franz kafka schreef een kortverhaal getiteld "een droom"; hoofdfiguur jospeh k. wandelt over een mistig en dus byzonder geheimzinnig kerkhof, en ziet daar een werkman doende, een naam in een grafzerk in te beitelen. de nieuwsgierige joseph zet een paar stappen dichterby - en ziet dan: het is zyn eigen naam...

-end

boeiend docu op netflix, over de opkomst van trump...

hoe die schurk het voor mekaâr kreeg om gewoon 40 jaar lang geen belastingen te hoeven te betalen...

schande...

afterLink

me stilaan toch beginnen voorbereiden op die brel-special in september...

zaterdagbunnies

ik wou deze photo op facebook zetten, maar facebook gooide die er weêr af; - hoe pervers van facebook.






mollie vandaag; "jy hebt wel leuk werk eigenlyk. deze plastieken bloemen zyn voor je werk. en grappen vertellen, gedichten verzinnen en boekjes maken. en geschminkt worden! dat is uw werk. dat is toch wel leuk eigenlyk."

prent vd week

(c) eduardo chillida

agenda

zeven november

de voorbye vrydag

lady and sir vranken
in het noorderpark

het lykt isabelle haar woonkamer maar het is de allerbovenste verdieping van de muze, waar je perfect kantoor kan houden...

onze musical ligt nu al 50 dagen stil, het was goed om dat nog eens te bekyken.

de eerste helft van september hebben we nog 8 korte repetities; dit is eigenlyk een "vrye val"; maar ja niemand zal ervan sterven...

de live jazz in de muze was eigenlyk echt ronduit geniaal...
maar het detail-werk kon niet met die herrie...
dus verplaatst naar de wizzli...

-end

afterLink

vrydagbunnie

ann lepere, by radio1

prent vd week

(c) marc bauer

mop van de week

ergens in noorweên...










(c) wim paeshuyse

citaat van het jaar

je bent katholiek of je bent het niet

state of being, 3 augustus 2018

vast in huis, de gehele week lang, omkneld binnen een verregaande, maar genoeglyke warmte. liggend op een deken op het terras door een nief binnengekomen kafka-biographie lezende, byzonderlyk op zoek naar wetenswaardigheden betreffende "het slot", hoe dat boek tot stand is gekomen.

    wat "het proces" betreft, las ik hier dat de auteur eerst het éérste hoofdstuk schreef, en daarna het lààtste hoofdstuk; en dat hy daarna pas, alles tussenin aan het invullen is geweest. daarom is dàt boek, hoewel goed, net iets minder goed dan het nog meer intuïtieve, nog meer organische en labyrintische "het slot", dat ook geen echt einde heeft, maar dat, op een moment, gewoon verdampt - de laatste zin stelt, dat iemand het hoofdpersonage "aan zyn mouw trekt",- en gedaan...

    om zes uur savonds kan je wél buitenkomen; met luv en rocco james conan en mollie naar het park noord. we hebben toch wél een goeie burgemeester, waar die besliste om wel alle fonteinen van 't stad dicht te schroeven: behalve die van het park noord. het was er een oase, echt prettig, en het eten van restaurant "cargo", een hoog gestapelde rundsburger, ging er lekker goed in.

    kato weygers kwam daar hallo zeggen, juist toen myn aangezicht helemaal was beginnen verschilferen. een geschikte bunnie - en toch, welbewust, niét een photo gemaakt, jammer...

    met oog op de aanstaande hernemingen van de decap-orgel-voorstelling, begin augustus, zonet aan het grasduinen geweest langs enige youtube-filmpjes; meteen en resoluut tot het inzicht komende dat het voor eens en voor altyd gedaan moet zyn met oa myn dialectische a-klanken; bvb voor "de ideale schoonzoon", op 7 november, ga ik gewoon afgelikt beschaafd neêrlands spreken. dat kan ik, en de enige reden om dat niet te doen, al die decennia lang, was zeker alleen maar om quasi volks by het vlaamse publiek aan hun schoot te komen liggen - fuck dat. uit ervaring weet ik (met de gigs van glorieux en door m'n gigs in neêrland), dat je de eerste vyf minuten wel denkt:"wat sta ik hier te spreken als een slecht afgestofte plastiek-scheet," maar dat nà die vyf minuten niemand nog het verschil merkt.

-end

afterLink

donderdagbunnie

bunnie in olmen

prent vd week

(c) matthew barney

linkie

beluister hier het gesprek dat ik vanmiddag  mocht hebben met kobe ilsen over "het monster van frankenstein", by 'weet ik veel', radio 1;
https://radio1.be/frankenstein-was-ook-maar-een-mens

photo's van lachend publiek 1/III

de voorbye dinsdag in olmen...

victor glorieux met bakkebaarden...

photo's van lachend publiek 2/III

eventjes aan de zykant, terwyl van beversluys en morgane het lied zingen genaamd "gäh nicht in die stadt."

photo's van lachend publiek 3/III

state of being, 2 augustus 2018

misschien één uurtje minder kunnen slapen dan gewoonlyk, maar daar toch de gehele latere namiddag en avond lang, overdreven pampus van geweest.

    in heftig zonlicht smiddags naar brussels gereden, myn lang, jeukende aangezicht intergaal verruïneerd door de restanten van de façade van victor glorieux daags tevoren (luv heeft dat schmink-werk onderhand overgenomen, daar erg bedreven in geworden zynde, evengoed als de persoon van wie ze het geleerd heeft.) op de baan was het vry druk, maar toch mochten we dit luidop nog een vlotte doorgang noemen. doordat er eêrgisteren een stilstaand gezin is omgekomen door de schuld van een vrachtwagen die op ze inreed, was ik nu zelf zeer panisch voor eendere vrachtwagen achter my. terecht ook.

    het gesprek op radio 1 over frankenstein, om 12 uur, ging zeker weêr niet slecht. een uur voort-zeveren is al flink wat, en toch: nadien moet je bemerken, enkel het topje van de ysberg te hebben kunnen opdissen; eiglyk vraag kik my af, hoelang zo'n gesprek zou voortduren, als het opzet zou zyn: praat erover voort, net zolang tot alles op is. misschien wel zes uurs lang boeiend spreken...

    in de namiddag thuis, de kinderen eerst rustig en braaf en schattig, daarna een béétje hels, maar eigenlyk toch wel nog binnen te perken. en dan weêr schattig.

    ons gezin is echt ongelooflyk tof, die kinderen hebben echt een fenomenaal goed gevoel voor humor...

    telephoon van jirka - omtrent een gemeenschappelyke vriend van ons die vrydag, naar ze my vertelde, is uitgegleden met de fiets, en daar nu van in coma ligt... van deze tyding voor de rest van de tyd helemaal niet goed... toch alleen maar overtuigd geloven op beterschap... doordat het gesprek met die mens nog volop gaande is...

    snachts niet meer kunnen werken, in plaats daarvan gekeken naar "the twelfth man"; een noorse verzetsheld, jan baalsrud, op de vlucht voor zeer kwaaie nazi's; zeker onderhoudend genoeg, maar hier of daar toch ook vervelende kitsch - slechts een paar keer maar, en dan telkens ook maar heel eventjes; maar "niet steengoed" is hetzelfde als "knudde".

    bvb je hoeft die nazi's niet tegen mekaâr te laten zeggen:"die baalsrud is een symbool voor ze,"- hun eigen verbeten jacht op die mens, zegt toch al alles; je hoeft die denen ook niet tegen hem te laten uitspreken:"je bent voor ons een symbool van hoop,"- de solidariteit die ze aan den dag leggen om hem te redden, zegt alles al. dus waarom dat gewauwel.

    het optreden gisteren en het radio-interview daarnet, waren samen één horde, die ben ik nu gepasseerd; de volgende zet zynde, binnen een dag of tien, dat optreden met het decap-orgel te herentals; dus: we mogen waarachtig van "vacantie" spreken...

     al dringen er zich diverse vergaderinkjes op...

-end

afterLink

beter dan de recentste officiële "alien", deze zero-budget fanfilm rond predator...

woensdagbunnies

bunnies in olmen

prent vd week

(c) hans op de beeck

agenda

subiet, om 12u, op radio 1, "zeker weten"; don vitalski goes frankenstein...





prent hierneven: de regisseur van universal kreeg wereldwyd in razerny het verwyt dat hy een blasfemische film had gemaakt; meteen blikten-'ie voor de sequel toen deze scène in: waarin het monster waarachtig aan een kruis wordt geheven...

waar was je ten dinsdag

waanzinnig stevige gig met victor glorieux in de suus-tuin te olmen... daar kom ik al twaalf jaar iedere zomer, maar déze avond was echt buitengewoon; oneindig langdurig non-stop doorvliegen, met een zéér losse pols, en een jammerklacht in bloedvorm (wolf, morgane, beversluis...); ook zelf quasi constant hard gelachen...

gelukkig zat geert vermeulen in het publiek, die wou me al lange tyd eens bezig zien en die had daar nu echt een topmoment voor uitgekozen...

jammer dat ik voorlopig geen photo's heb van de voorstelling...

een rare photo met beversluys en wolf

-end

afterLink