de grammatica van een vreemde, indringende veiling, volgens haar eigen, eigenaardige riten. de veilingmeester legde het aan my uit terwyl het gebeurde. er kwam een vyftigtal japanners binnen en iemand van die mensen moest binnen de minuut exact 120.000 euro bieden, voor een lot waarvan de inhoud eerder wazig was. het startsein kwam en in een koortsachtige rotvaart begon het bieden, tot inderdaad al zeer snel één iemand "120.000" riep. einde actie. personeel kwam al die mensen snel nog een soort goody-bags overhandigen. raar want hoe kan je nu op voorhand weten dat het op 120.000 moet en zal eindigen? er was iets opzwepends aan maar ook iets obscuurs en vooral iets dramatisch; misschien dachten die japanners dat ze dit moésten betalen, om ons niet te beledigen of zo, en wilden wy zelf niet wéten dat dit de waarheid was, dwz het feit dat we ze dus eigenlyk aan het uitbuiten waren.
vervolgens was ik op weg naar myn leslokaal, veel te laat, de klas was er al.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten